Wie kan hier om lachen?

Een kinderserie van de VPRO tussen 1994 en 2000, afgesloten met een speelfilm. Waarom na twaalf jaar de ex-patiënten van kliniek Zonnedael uit de mottenballen halen? De gekken onder de liefdevolle hand van zuster Ten Hoeven zijn grote kinderen: een schizomajoor, een rolstoelsimulant, een angstige dierenfluisteraar, een zelfhatende dame en een borderliner. Hun kliniek is wegbezuinigd door directeur, nu locoburgemeester, Bomhoff, dus participeren ze erop los bij plantsoendienst of lopende band. Tot zuster Ten Hoeven wordt ontvoerd en de oude patiënten op zoek gaan. De zuster belandt intussen in de Sound of Music, bij een weduwnaar met onhandelbare kinderen, en zo jat Loenatik, te gek! wel meer, zoals frieten in neusgaten bij een komische martelpartij à la A Fish Called Wanda.

Hoewel er genoeg spelvreugde en groepsdynamiek rest voor een redelijk onderhoudende komedie, oogt de film lui en wordt nooit echt duidelijk wie hier lol aan gaat beleven: kinderen van nu, kinderen van toen of toch de makers zelf?