Nieuwe cyclus van geweld in Israël en Gaza lost niets op

In de aanloop naar de nieuwe Gaza-oorlog die is losgebarsten, gaf de moeder van een van de drie onlangs vermoorde Israëlische jongens blijk van een menselijkheid en wijsheid die in dit conflict al te schaars zijn. Ze veroordeelde „vanuit de afgrond van mijn verdriet”, zoals ze zei, de moord op een Palestijnse jongen die gevolgd was op de drievoudige moord op de Israëlische scholieren. „Het vergieten van onschuldig bloed is in strijd met de moraal, de Thora en het Jodendom. Het brengt het fundament van het leven van iedereen in dit land in gevaar. Geen moeder, geen vader zou moeten doormaken wat wij hebben meegemaakt. Wij leven mee met de ouders van Mohammed Abu Khdeir.”

Sindsdien is er helaas weer nieuw, onschuldig bloed vergoten, ook van kinderen. Israël en Hamas hebben elkaar meegesleurd in een nieuwe, zinloze confrontatie, waarvan het einde niet in zicht is.

Wat beide partijen beweegt is duidelijk. Geen land kan lijdzaam toezien hoe zijn burgers met raketten worden bestookt, ook niet als het merendeel van die raketten geen doel treft of tijdig uit de lucht wordt geschoten. Israël heeft gewaarschuwd dat het hard zal reageren op de rakettenaanvallen uit Gaza, en dat gebeurt nu, op gruwelijke wijze. Hamas op zijn beurt is zó ernstig verzwakt dat het met de rug tegen de muur staat – maar voelt dat het de aanhoudende vernedering en onderdrukking van de Palestijnen niet over zijn kant kan laten gaan. In deze nieuwe confrontatie met Israël ziet de beweging een kans om te laten zien dat ze er nog wel degelijk toedoet.

Maar op de langere termijn lost deze nieuwe cyclus van geweld voor geen van beide partijen iets op. Sterker nog, het maakt het nóg moeilijker dan het toch al is om een oplossing te vinden voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. Een Israëlisch grondoffensief in Gaza zou een verdere escalatie zijn, die tot nóg meer burgerslachtoffers zal leiden en de situatie nóg onbeheersbaarder maakt.

De positie van de Palestijnse president Abbas, die er net in geslaagd was met steun van rivaal Hamas een eenheidsregering van technocraten te vormen, wordt door deze oorlog ernstig ondergraven. In hem had Israël een gesprekspartner – maar juist dat wordt hemdoor veel Palestijnen kwalijk genomen nu de bommen op Gaza neerdalen. Abbas kan niet anders dan de aanvallen van Israël hard te veroordelen. Nieuwe gesprekken met Israël kan hij zich voorlopig niet veroorloven – ze hebben hem de afgelopen jaren trouwens ook niets opgeleverd. Israël blijft het zoeken van een oplossing waarbij ook de Palestijnen een staat krijgen, voor zich uitschuiven. Maar met geweld kan Israël uiteindelijk geen oplossing afdwingen. Dat brengt, om de moeder van de vermoorde jongen te citeren, het fundament van het leven van iedereen in het land in gevaar.