Een half uurtje kunst voor Zuidassers

Foto NRC

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: De Zuidas bekijkt kunst op de Gerrit Rietveld Academie.

Wie: 37 Zuidassers onder wie Sophie Hepkema, Emma Landstra, Frederike Karthaus, Eva Knoups van adviesbureau Ebbinge en gids Hanneke Boogaard van AimAtArt.

Zit iedereen? Niet wiebelen, stil blijven zitten. En ze mogen dus gewoon met elkaar praten. Duidelijk? Hanneke Boogaard van AimAtArt houdt haar groepje, op het plein voor de Gerrit Rietveld Academie, nauwlettend in de gaten. Sophie Hepkema, Emma Landstra, Frederike Karthaus en Eva Knoups van adviesbureau Ebbinge hebben plaatsgenomen op de bankjes van kunstacademiestudent Stephanie Varsakis. Eén aan de voorkant, één aan de achterkant. Wel zo handig, anders slaan ze om. Boogaard: “Zo. Jullie zijn zojuist onderdeel geworden van dit kunstwerk, dat bedoeld is ter bevordering van de interactie.” Om enigszins normaal te kunnen zitten, moet je namelijk wel overleggen met je achterbuurman- of vrouw.

Hét kunstwerk voor in steriele kantoorgebouwen dus, vond Varsakis. Ze zette een van haar bankjes neer in de wachtruimte van advocatenkantoor Loyens & Loeff, direct naast de academie. Een niet geheel geslaagd experiment helaas, vertelt Boogaard. “Mensen vonden het toch wat ongemakkelijk. Durfden er niet op te gaan zitten. Het was blijkbaar prettiger niet te hoeven praten met degene naast je.”

Kunnen vissen verdrinken?

Gaan ze mee naar binnen voor de rondleiding? Boogaard loopt voor haar groepje Zuidassers uit, die haar nieuwsgierig volgen. “We vallen best op tussen de rest van de bezoekers en studenten, zoals je merkt. Toch die pakken hè”, lacht Boogaard. Samen met Emily de Valk en Emilie Deiters laat ze vandaag de eindexamenkunstwerken zien van de Rietvelders. “De meeste mensen die op de Zuidas werken, komen op weg naar kantoor wel langs dit gebouw maar hebben geen idee wat hier gebeurt.” Zonde eigenlijk, kunst kan juist in het bedrijfsleven van grote waarde zijn. “Je leert er anders door te kijken, snappen jullie?”

Een beetje. Ze kijken in opperste concentratie naar de live performance van een kunstenares die haar gedachten al breiend de vrije loop laat. Die zich hardop afvraagt of vissen kunnen verdrinken. Herkenbaar, vinden ze. Daar denken zij ook wel eens over na. De felgekleurde vlakken die een verdieping hoger aan de muren hangen, vindt iedereen bijzonder. “Hoe ben je op dit idee gekomen?”, vragen ze de kunstenares - die meteen uitgebreid begint te vertellen over haar scanner die de inspiratiebron vormde. Bewonderend geknik.

De trap staat voor ambitie

Intussen eten ze van de broodjes die ze van Boogaard gekregen hebben. Weer eens wat anders dan een lunch in de bedrijfskantine, vinden de dames van Ebbinge. Vorig jaar huurden ze AimAtArt in voor een bedrijfstraining. Karthaus: “Moesten we een groepsfoto van ons team maken, maar we mochten er zelf niet op. Hartstikke leuk.” Haar collega’s knikken. “In plaats daarvan moesten we op zoek naar dingen die ons symboliseerden. Toen hebben we de trap gefotografeerd: staat voor ambitie.”

Nog tien minuten en dan zit de half uur durende rondleiding - precies in de lunchpauze - erop. Gaan ze weer terug naar kantoor. Met stukken minder inspirerende scanners, en zonder wiebelbankjes.