Quimdim

illustratie jet peters

Dit is de achtste en laatste aflevering van een reeks columns over de Braziliaanse keuken. In de eerste beloofde ik ermee door te gaan zolang het Nederlands elftal mee zou spelen in het WK. Wie had gedacht dat we zo ver zouden komen?

Ter afsluiting een toet.

Quimdim is een klein puddinkje dat wel wat weg heeft van een flan.

De oorsprong van dit dessert ligt hoogstwaarschijnlijk in Portugal, waar zo ongeveer de complete zoete keuken drijft op eieren en suiker.

Voor quimdim worden eidooiers, suiker, geraspte kokos en kokosmelk gemengd en au bain marie gegaard in kleine vormpjes.

Tijdens het garen zakt de kokos naar de bodem en als je ze daarna omdraait, houd je een bodem van kokos over met daarbovenop een gele, geleiachtige pudding.

In plaats van individuele porties kun je ook een grote pudding maken.

Die heet dan quimdao en hoort in plakken gesneden geserveerd te worden.

Overigens schijnt de naam quimdim (spreek uit: kiendien) zoiets te betekenen als: ‘het gedrag, de gebaren en het gevoel voor humor dat typerend is voor tienermeisjes’.

Waarom?

Dat weet, geloof ik, niemand.

Boeiender is het feit dat aan sommige recepten oude kaas wordt toegevoegd.

Ik heb dat geprobeerd en was aangenaam verrast door het resultaat.

Quimdim zonder kaas is alleen maar (mier)zoet.

Quimdim met kaas is behalve zoet ook een ietsiepietsie hartig.

Je moet vooral niet te veel toevoegen.

Maar een klein beetje geeft net een interessante smaak.

Wie durft?