In vredestijd is de Argentijn best gesteld op Nederlanders

Mocht Argentinië tóch verliezen van denaranja mecánica dan zullen ze het niet als schande ervaren. Het kleine Nederland wordt bewonderd.

Naar verwachting een kleine driehonderd Nederlanders verzamelen zich vanavond in bar Van Koning in Buenos Aires. In de taverne in de Argentijnse hoofdstad (met aan de muur een portret van koningin Máxima) kijken ze naar de halve finale tussen Nederland en Argentinië.

Er gelden „aangescherpte huisregels”, aldus de invitatie. Elke Oranjefan mag maximaal één Argentijn mee naar binnen nemen en de Nederlandse organisatoren hebben extra politieversterking gevraagd. Je weet immers maar nooit hoe een Oranjefeestje valt op 13.000 kilometer van huis tussen 42 miljoen voetbalmaffe Argentijnen.

In vredestijd is de Argentijn best gesteld op Nederlanders. De inwoners van het achtste land ter wereld – 82 keer zo groot als Nederland – bewonderen het kleine Nederland vanwege zijn stabiliteit en rijkdom. Ze denken dat de inwoners zich er aan de regels houden. Dat vinden Argentijnen heel bijzonder.

De politieke banden tussen beide landen zijn deze eeuw nogal beroerd. Nederland wordt door de huidige progressieve Argentijnse leiders - nauwe aanhangers van de linkse revolutie op hun continent - gezien als een traditionele monarchie met een neoliberaal beleid. Dat uitgerekend de in 1971 in Buenos Aires geboren Máxima Zorreguieta sinds ruim een jaar koningin is in de Europese polder vertedert vooral de boulevardpers en met name de Argentijnse elite. Zij vinden het knap dat het meisje uit de gegoede middenklasse zo verstandig heeft getrouwd.

Natuurlijk jokt Zorreguieta

Op enkele Argentijnse mensenrechtenactivisten na, snappen de Argentijnen trouwens niet waarom veel Nederlanders zo aandringen op de vervolging van de voormalige staatssecretaris van Landbouw ten tijde van de junta en vader van Máxima, Jorge Zorreguieta.

Natuurlijk jokt de 86-jarige Zorreguieta als hij zegt dat hij destijds niets wist van gedwongen verdwijningen tijdens het militaire bewind (1976 – 1982) maar dat is nog geen reden hem voor de rechter te brengen. Er zijn nog ruim duizend Argentijnen die inmiddels zijn aangemerkt als verdachte van ernstige misdrijven en die wachten op hun proces. Er is weinig kans dat Zorreguieta ooit nog strafrechtelijk aan de beurt zal komen.

Overigens wonen er niet veel Nederlanders in Argentinië. De Nederlandse ambassadeur in Buenos Aires, Hein de Vries, waakt over de belangen van zo’n tweeduizend Nederlanders. Dat zijn er veel minder dan de inwoners uit de meeste andere Europese landen in Argentinië.

Waar de Oranjegekte in Nederland vooral wordt benut als een marketingtool van supermarkten, banken of bierbrouwers, is het voetbal in Argentinië in de eerste plaats een staatsaangelegenheid. In Argentinië krijg je in de supermarkt geen geinige blauw-witte knaagdiertjes of plakplaatjes bij aanschaf van 100 pesos aan producten. Voetbal is politiek.

Voetbal is een levensbehoefte

Sinds vijf jaar heeft de regering het programma Fútbol para Todos. De overheid koopt de voetbalrechten, en alle wedstrijden van clubs en nationaal elftal worden gratis op de staatsomroep uitgezonden. Voetbal is immers een eerste levensbehoefte. De sport leidt ook fijn af van de economische problemen. Op dit moment onderhandelt de regering in New York over terugbetaling van schulden aan hedgefondsen. Een faillissement dreigt. Voetbal neemt die kopzorgen voorlopig weg.

De Argentijnen zullen er alles aan doen Oranje vandaag – Onafhankelijkheidsdag – te verslaan. Toch zullen ze het niet als een schande ervaren om te verliezen van de naranja mecánica, de geoliede Oranje voetbalmachine. Een nederlaag tegen eerdere tegenstanders van Argentinië op dit WK zoals Bosnië en Herzegovina, Iran of België zou niet zijn geaccepteerd.

Echt risico lopen eventueel juichende Oranje supporters vanavond dan waarschijnlijk ook niet in Argentinië. De Argentijn gooit zich ook niet vol met bier tijdens het kijken naar een wedstrijd. Hij vult een beker met blaadjes en knoppen van de mateplant, gooit er warm water op en drinkt het spul via een ijzeren rietje. De Argentijn heeft ook een stuk minder frustraties over voetbal dan de Oranjesupporter. Het land werd al twee keer wereldkampioen voetbal: in 1986 toen men in de finale West-Duitsland versloeg en in 1978 toen Nederland het hoofd moest buigen.