Bellenblazen

Samen met mijn zoontje van 4 zit ik op de stoep voor ons huis bellen te blazen. Even daarvoor heb ik hem uitgelegd dat ik een beetje chagrijnig ben, omdat ik gestopt ben met roken.

Hij lijkt helemaal op te gaan in zijn spel, tot hij opeens met een theatraal gebaar zijn bellenblaas neerzet, diep zucht, zijn armen over elkaar slaat en mij verwachtingsvol aankijkt.

„Gaat het?” vraag ik.

„Ik ben zó chagrijnig, mam. Ik ben gestopt met bellenblazen.”