Drie problemen waar de nieuwe president van Indonesië een oplossing voor moet vinden

JAKARTA, INDONESIA - November 14, 2005 THIS IS SHOT IN THE SAME PLACE, BUT JUST A COLOR PHOTO. In Pademangan, a poor Jakarta neighborhood where about 1,000 families live in ramshackle cottages flanking a disused railway, recent bird-flu deaths have highlighted the risks posed by infected poultry. Three chickens are kept in hutches under a makeshift verandah, stacked an arms reach away are soda drinks and cooking utensils. Shop owner Semi, who like many Indonesian's goes by only one name, says the fowl provide food for her family of four. ``I'm not overly concerned about bird flu because if the meat is cooked properly, everything should be fine,'' she said, reclining in her shop, two meters from the rusted tracks that have become the dusty playground of children and baby goats. The 65-year-old has kept poultry since coming to Jakarta from Solo, in central Java, 20 years ago. ``My chickens are fine, they're never sick. But if they do get sick, I'll incinerate them, then throw them into the river.'' People directly involved in slaughtering and chicken-meat preparation are among those at greatest risk of contracting bird flu, according to health officials. Photo by Josh Estey/Bloomberg

De 190 miljoen stemgerechtigde Indonesiërs hebben vandaag echt iets te kiezen. Gaan ze voor Joko Jokowi Widodo? De oud-directeur van een meubelbedrijfje uit het Javaanse Solo wordt gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van een nieuw slag politici. Hij is geen miljonair, heeft zijn status niet te danken aan een legerfunctie tijdens het Soeharto-regime, is nog nooit beschuldigd van corruptie en heeft een hekel aan deals tussen zakenlui en politici. Een stem voor de 53-jarige Jokowi is een stem tegen het verleden.

Of vallen de Indonesiërs voor de charmes van oud-legerleider Prabowo Subianto? Maanden leek hij kansloos, maar onderschat nooit een ex-bevelhebber van Kopassus, de gevreesde militaire eenheid. Vechters. Prabowo (62) smeedde een coalitie met islamitische partijen en mediamagnaat Aburizal Bakrie. In ruil voor een machtige plek in zijn eventuele regering, ontvangt Prabowo een gunstige pers. Anders dan de introverte Jokowi kan Prabowo bovendien oratorisch vlammen. De verdenkingen van betrokkenheid bij moordpartijen in Oost-Timor in de jaren 70 en de verdwijning van studentenactivisten in 1998 lijken voor veel Indonesiërs geen beletsel.

Het belangrijkste thema deze verkiezingen is zonder twijfel de economie. Preciezer: de armoede in het land, het gebrek aan goede infrastructuur en de wijdverbreide corruptie. Dit is hoe de twee rivalen die problemen willen oplossen:

1. Armoede: 65 miljoen mensen hebben slechts 2 dollar per dag te besteden

Zo’n elf procent van de Indonesische bevolking leeft onder de armoedegrens. Het basisvoedsel rijst is voor hen nog net betaalbaar. Foto Bloomberg

Ondanks jaren van groei leven er net zo veel Indonesiërs in bittere armoede als Frankrijk bewoners heeft. Jokowi werd beroemd door zijn bezoeken aan kampongs, waar hij naar de zorgen en problemen van het volk luisterde. In Jakarta voerde hij een gratis ziektekostenverzekering voor armen in.

Prabowo’s plannen om armoede te bestrijden hebben een protectionistisch smaakje. Hij claimt dat jaarlijks 84 miljard dollar ‘weglekt’ naar het buitenland. Dit zou vooral buitenlandse mijnbouwers betreffen die miljarden verdienen aan grondstoffen. De miljarden moeten naar gewone Indonesiërs. “Wij allen verrichten gedwongen arbeid”, zei hij op 1 mei. “Wij zijn de lakeien van andere landen.”

2. Infrastructuur: jaarlijks ruim een miljoen nieuwe auto’s, maar geen wegen

Verkeersproblemen zetten een rem op de economische ontwikkeling. Foto Bloomberg

Sta drie uur in de file om vijf kilometer op te schieten en je weet: logistieke nachtmerrie. Het gebrek aan snelwegen, spoorlijnen, havens en vliegvelden remt de economische ontwikkeling. Als gouverneur van Jakarta begon Jokowi met de aanleg van een metronetwerk. Ook weerde hij brommers en auto’s van busbanen. Tijdens zijn campagne presenteerde Jokowi een plan om via betere havens en veerdiensten Indonesië te ontsluiten.

Prabowo’s economische beleid is tegenstrijdig. De ene dag suggereert hij buitenlandse mijnbouwers te willen nationaliseren. Dan weer zegt hij buitenlandse investeerders te omarmen. Volgens Prabowo profiteert het land maar kort van de jonge bevolking en lage arbeidskosten. Als het niet toeslaat voordat de lonen te hoog zijn, stagneert de ontwikkeling. Hij wil verder de staatsschuld laten oplopen om 300 miljard dollar te investeren. En een snelweg van 2.500 kilometer rondom Sumatra aanleggen.

3. Corruptie: twee op de drie betaalt steekpenningen bij een rechtszaak

Lokale bestuurders nemen vaak steekpenningen aan in ruil voor mijnbouwvergunningen. Foto Bloomberg

Harley’s, Ferrari’s en terreinwagens: de parkeerplaats van de corruptiewaakhond is een bewijs van de graaizucht van opperrechters, ambtenaren, toezichthouders en ministers. Alleen publiek verzet weerhield het parlement ervan de bevoegdheden van de corruptiewaakhond in te perken. Daarom is het zo’n belangrijk verkiezingsthema. Jokowi voorzag in Jakarta regelmatig luie en corrupte ambtenaren van een donderpreek, toevallig in aanwezigheid van journalisten.

Ook Prabowo belooft corruptie te bestrijden. Hij wil de macht van regionale bestuurders inperken. Hij lijkt een punt te hebben: het zijn vaak de bestuurders duizenden kilometers van Jakarta die steekpenningen aannemen in ruil voor mijnbouw- of kapvergunningen.