Crazy John’s: eigenzinnig, baanbrekend en binnenkort geschiedenis

Foto AP

Wat gebeurde er in Azië terwijl je sliep? Onze correspondenten praten je bij.

De telecomprovider voor Australische Henk en Ingrids houdt er mee op. Eigenaar Vodafone gooit de handdoek in de ring voor het eigenzinnige merk. In september mogen de honderdduizend klanten van Crazy John’s op zoek gaan naar een nieuwe aanbieder van mobiele telefonie of natuurlijk: blijven bij Vodafone.

Crazy John’s dankte zijn naam aan de marketingplannen van de in 2007 overleden oprichter John Ilhan, schrijft The Sydney Morning Herald. Hij was de eerste die mobiele telefoons voor bijna niks weggaf (1 Australische dollar) aan klanten bij het afsluiten van een abonnement. Zo gek was Ilhan niet, want tegenwoordig krijgt bijna iedereen op deze manier zijn of haar nieuwe iPhone, Samsung of andere smartphone mee.

In 2008 kocht Vodafone 75 procent van Crazy John’s voor ruim honderd miljoen euro van de weduwe van Ilhan. De provider bleef tot 2013 een losse entiteit in de stal van het Britse telecombedrijf. Sindsdien werd de service steeds verder geïntegreerd in het bestaande netwerk van de Australische tak van Vodafone. In september verdwijnt de iconische Australische mobieltjesverkoper echt en daarmee een stukje telefoongeschiedenis.

Japan vliegt straks op huisvuil

In 2020 vliegen de jumbojets van Japanse vliegtuigmaatschappijen op biobrandstof. Althans dat is het plan van 33 bedrijven en organisaties waaronder All Nippon Airways, Japan Airlines, de Universiteit van Tokyo, Japan Petroleum Exploration en Boeing. Zij hebben een initiatief gestart om op grote schaal biobrandstof te produceren, schrijft Asia Nikkei Review.

Dat Japanse vliegtuigmaatschappijen zoeken naar alternatieve brandstoffen is niet gek. Ten eerste is het land na de ramp in Fukushima bezig met een massale omslag naar duurzame energie. Ten tweede moet de CO2-uitstoot in 2020 in Japan verlaagd worden; en ten derde worstelen onder bijvoorbeeld All Nippon Airways en Japan Airlines al langer met stijgende brandstofprijzen, die de prijs van vliegtuigtickets eerder deze maand al flink opdreven.

Het consortium van 33 partners heeft tot maart volgend jaar om uit te zoeken welke soort biobrandstof (bijvoorbeeld gemaakt van suiker, huisvuil of algen) het meest geschikt is voor vliegtuigen. En of het naast duurzaam ook goedkoop te fabriceren is.

Opkomende economieën willen ook chocolade eten

Zoetekauwen kennen geen grenzen. Niet alleen in het Westen lusten consumenten graag chocolade, in opkomende economieën als India en Saoedi-Arabië krijgen ze er ook geen genoeg van. Maar dat betekent schaarste op de cacaomarkt, constateert The Wall Street Journal.

Maakten deze ontwikkelingslanden tien jaar geleden nog 33 procent van de kopers van cacao uit, nu is dat bijna vijftig procent. De consument in deze landen heeft meer geld dan ooit tot zijn beschikking en geeft dat graag uit aan het bruine goud. Op de beurzen wordt dan ook wild gespeculeerd op de futures op cacao en de prijzen voor het poeder stijgen naar recordhoogtes. Eind juni ging een ton voor bijna 2200 euro, de hoogste prijs sinds juli 2011.

En het plafond is nog lang niet bereikt, voorspelt een manager van Nestlé India: ‘Hier eet een of twee op de tien mensen chocolade. Dat biedt nog genoeg ruimte voor groei’. Hopelijk houdt de wereldwijde cacaoproductie de vraag bij. Want anders raakt het smakelijke poeder echt op.