Alles bij Argentinië draait om één genie. Waar liggen de kansen voor Oranje?

Je moet hem geen twintig centimeter geven terwijl de bal aan z’n linkervoet ligt, want dan kun je hoogstwaarschijnlijk de terugreis meteen boeken. Maar áls Messi afgestopt kan worden, en Robben ontregelt de zwakke Argentijnse defensie, dan is een finaleplaats mogelijk. Een beknopte tactische beschouwing van onze tegenstander van vanavond.

Lionel Messi. Foto EPA / Dennis Sabangan

Je moet hem geen twintig centimeter geven terwijl de bal aan z’n linkervoet ligt, want dan kun je hoogstwaarschijnlijk de terugreis meteen boeken. Maar áls Messi afgestopt kan worden, en Robben ontregelt de zwakke Argentijnse defensie, dan is een finaleplaats mogelijk. Een beknopte tactische beschouwing van onze tegenstander van vanavond.

Hoe moet het spelletje gespeeld worden volgens de Argentijnse kenners? Net als in Nederland (willen we aanvallend totaalvoetbal of afwachtend resultaatvoetbal?) is daar veel debat over. Het land werd twee keer wereldkampioen en hield daar twee haaks op elkaar staande visies aan over. Bondscoach César Luis Menotti liet zijn team in ‘78 volop aanvallen en pakte er in eigen land de wereldtitel mee (in de finale werd van Oranje gewonnen, 3-1 na verlenging). In ‘86 pakte Argentinië zijn tweede wereldtitel, en dat was juist een verdedigend systeem van bondscoach Carlos Bilardo, die gokte op de geniale bevliegingen van Maradona.

Dus zijn er twee stromingen: de Menottistas en de Bilardistas. Waar kiest de bondscoach van nu, Alejandro Sabella, voor?

Het interessante is dat hij erin geslaagd is die twee opvattingen samen te smelten. Net als Bilardi heeft hij een sterspeler - Lionel Messi - die achter de spitsen speelt, altijd beschikbaar is als aanspeelpunt en op elk moment een wedstrijd kan beslissen. Sabella heeft de rest van het team om hem heen gebouwd, maar daardoor ontbreekt het bij de andere tien nogal eens aan creativiteit. Dat zagen we al meerdere keren dit WK: als Messi even niet zichtbaar is of, zoals in de eerste helft tegen Zwitserland, erg strak gedekt wordt, is de rest vleugellam.

Argentinië wil dat het team van de tegenstander zich over het veld uitrekt, zodat ‘tussen de linies’ ruimte ontstaat om snel ten aanval te trekken. Bewijsstuk A: de 1-0 in de achtste finale tegen Zwitserland, diep in de verlenging. Messi creëert ruimte door een tackle te ontwijken en direct trekken vier mannen een sprint naar voren. Een van hen, Di Maria, loopt vogelvrij aan de rechterkant en kan binnenschieten.

Het goede nieuws voor Nederland is dat Di Maria nu geblesseerd is en Sabella geen redelijk alternatief heeft voor de een-na-beste speler van het team.

Maar daar zit dus de kracht van Argentinië: Messi die ruimte krijgt of voor zichzelf creëert, en vervolgens schiet van net buiten het strafschopgebied (zie de goals tegen Nigeria en Iran) of een andere meelopende aanvaller vindt. Bij zes van de acht Argentijnse goals dit toernooi speelde hij een sleutelrol. De regel is: geef hem geen twintig centimeter terwijl de bal aan zijn linkervoet ligt, want dan ben je gezien.

Tegen Nigeria:

Tegen Bosnië:

Hoe stop je dat mannetje af? Niet, in principe. Of, nou ja, misschien is er toch een remedie. In de eerste helft tegen Zwitserland kwam Messi niet in z’n spel en schoot hij geen enkele keer op doel, omdat Inler en Behrami strak patrouilleerden tussen het eigen strafschopgebied en de middenstip - doorgaans Messi’s werkgebied.

De heatmaps van Messi, Inler en Behrami bij Argentinië - Zwitserland. Beeld van FIFA.com

Wie gaan dit doen bij Nederland? Van Gaal zal Sneijder er niet aan opofferen, dus Blind en De Guzman? Kan Nigel de Jong weer spelen? Of heeft de bondscoach een andere zet in gedachten? Wie het dan ook wordt: de opdracht zal zijn rechtop te blijven staan, want óf hij ontwijkt de tackle, of hij is gevaarlijk met een vrije trap, zoals tegen Nigeria.

Goed, dat was het grote blauw-witte gevaar. Waar zitten de zwaktes van onze tegenstander van vanavond?

In de linie die hierboven nog niet genoemd is: de Argentijnse verdediging. Zonder twijfel de zwakste schakel, al is die dit toernooi nog niet echt getest. De poule met Bosnië, Nigeria en Iran was geen al te sterke, Zwitserland was heel dichtbij maar had pech en België leek te veel respect te hebben voor de tweevoudig wereldkampioen om brutaal op het doel af te stormen. Maar de defensie is langzaam en zeker niet waterdicht.

Bovendien ontbreekt met Di Maria dé link tussen defensie en aanval waardoor het team in twee stukken breekt, schreef het onvolprezen Catenaccio eerder vandaag.

De mogelijke opstelling van Argentinië

De mogelijke opstelling van Argentinië. Plaatje van The Bleacher Report

Ze zullen bang zijn voor Robben zoals wij bang zijn voor Messi. Onze uitblinker moet het linksback Rojo bijzonder lastig kunnen maken, terwijl Van Persie de oude Demichelis een vervelende avond kan bezorgen. Tenminste, als hij weer fit en in goede doen is - maar anders is de snelle Depay ook een goede optie. Als het een beetje meezit zien we dan een fris, twintigjarig talent een belegen verdediger doldraaien.

En op doel staat Sergio Romero, die het afgelopen seizoen drie (!) wedstrijden mocht spelen bij AS Monaco. Er was blijkbaar geen beter alternatief.

Daar liggen dus de kansen voor Oranje: steekpassjes van Sneijder of lange ballen van achteruit, waarna de snelle Robben, Depay en/of Van Persie de trage verdediging in verlegenheid kunnen brengen. Elke wedstrijd van Oranje ontstonden grote kansen door onze klasse voorin; dat gaat vanavond ook lukken. Het is zaak niet op achterstand te komen, want dan trekt Argentinië zich terug zoals tegen België. En als het dan toch gebeurt, dan moet er brutaler worden teruggevochten dan onze zuiderburen deden.

Ten aanval, heren.