Oud tegen nieuw nek-aan-nek

Strijd gaat tussen nette meubelverkoper Joko Widodo en gestaalde legerbaas Prabowo.

Een stem voor corruptiebestrijder Joko Jokowi Widodo is een stem tegen het verleden.

De 190 miljoen stemgerechtigde Indonesiërs hebben morgen echt iets te kiezen. Gaan ze voor Joko Jokowi Widodo? De gouverneur van Jakarta lag tot mei een straatlengte voor in de peilingen. De oud-directeur van een meubelbedrijfje uit het Javaanse Solo wordt gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van een nieuw slag politici. Hij is geen miljonair, heeft zijn status niet te danken aan een legerfunctie tijdens het Soeharto-regime, is nog nooit beschuldigd van corruptie en heeft een hekel aan deals tussen zakenlui en politici. Een stem voor de 53-jarige Jokowi is een stem tegen het verleden.

Of vallen de Indonesiërs voor de charmes van oud-legerleider Prabowo Subianto? Maanden leek hij kansloos, maar onderschat nooit een ex-bevelhebber van Kopassus, de gevreesde militaire eenheid. Vechters. Prabowo (62) smeedde een coalitie met islamitische partijen en mediamagnaat Aburizal Bakrie. In ruil voor een plek in zijn eventuele regering, ontvangt Prabowo een gunstige pers. Anders dan de introverte Jokowi kan Prabowo bovendien oratorisch vlammen.

Bij verkiezingsbijeenkomsten van de door Prabowo opgerichte Gerindra-partij rijdt hij in een kakihemd met epauletten staand rond in open jeep. Voor het machismo en machtsvertoon van de ex-schoonzoon van autocraat Soeharto hebben veel Indonesiërs een zwak. De verdenkingen van betrokkenheid bij moordpartijen in Oost-Timor in de jaren 70 en de verdwijning van studentenactivisten in 1998 lijken geen beletsel. Boodschap: na zwak leiderschap heeft Indonesië een sterke man van weleer nodig.

In de peilingen gaan de twee gelijk op. Niemand weet hoe het leger reageert als Prabowo de verkiezingen verliest of hoe de miljoenen armen reageren als hun Jokowi niet wint. Demonstraties en geweld kunnen nooit worden uitgesloten. Straaljagers scheren laag over Jakarta, volgens het leger om de veiligheid van de stad te garanderen. Ondanks deze spanningen kunnen Indonesiërs doen wat in Singapore, Thailand en China is uitgesloten: in relatieve vrijheid, relatief eerlijk de volgende leider van hun land kiezen.