Gewoon mooi om naar te kijken

Vanavond speelt Duitsland de halve finales tegen Brazilië. De kracht van de ploeg: het is een echt team. Enze spelen op z’n Hollands.

De Duitse spelers na de 1-0 tegen Frankrijk. Foto AFP

„De kracht van het team is…” Toen Steve McClaren, destijds bondscoach van Engeland, voor een interland met Duitsland de vraag kreeg voorgelegd wat hij beschouwde als dé kracht van de Duitsers, nam hij een aanloopje, dacht nog eens na en zei het toen echt: „De kracht van het team is… het team.” En lachte er ongemakkelijk bij.

Hoewel het een ietwat cryptische uitleg was, begreep iedereen wat McClaren in 2007 bedoelde te zeggen over Duitsland. Ook dit WK, waar Duitsland het vanavond in de halve finales opneemt tegen gastland Brazilië, springt de kracht van het collectief in het oog.

„Het is een heel compleet elftal”, zegt Arnold Bruggink, ex-international en oud-speler van het Duitse Hannover 96. „Duitsland beschikt over alle kwaliteiten waar het moderne voetbal om vraagt; loopvermogen, fysieke kracht, snelheid, techniek en scorend vermogen. Het is een beetje zoals wij gewend zijn van Nederland. Het is ook niet voor niets dat het Duitse voetbal de laatste jaren aan sympathie heeft gewonnen bij ons. Het is gewoon een mooi elftal om naar te kijken.”

En dat begint al bij de keeper, Manuel Neuer. Hij steekt iets boven zijn collega’s van Brazilië (Júlio César), Argentinië (Sergio Romero) en Nederland (Jasper Cillessen) uit, vindt Bruggink. Verder staat er een stevig middenveld met Thomas Müller, Sami Khedira, Toni Kroos en Bastian Schweinsteiger.

Mesut Özil zorgt voor de creativiteit, Miroslav Klose en Müller zorgen voor de doelpunten. „Wat ik ook wel een goede zet vond”, analyseert Bruggink, „is dat Philipp Lahm weer rechtsback speelde in de kwartfinale tegen Frankrijk. Dan is het team beter in balans. Dat zag je ook terug. Het begon gelijk weer te draaien.”

De laatste linie herbergt spelers met een grote winnaarsmentaliteit, vindt Bruggink. Lahm, Jérôme Boateng, Mats Hummels en Benedikt Höwedes beschikken tevens over fysiek vermogen en zijn gevaarlijk bij standaardsituaties, zoals Hummels bewees tegen Frankrijk. Zijn kopdoelpunt was de winnende treffer.

De basis van Van Gaal

Credits zijn er ook voor Joachim Löw, sinds 2006 bondscoach van Duitsland. Hij heeft toegewerkt naar een ander speltype met Die Mannschaft. Löw rekende definitief af met het afbraakvoetbal wat Duitsland in 1990 nog de wereldtitel had opgeleverd. Hij verjongde zijn selectie en liet zijn team aanvallend en attractief voetballen. Eigenlijk, zo werd ietwat zuinig geconcludeerd in de Duitse media, een beetje op z’n Hollands. Löw profiteert daarbij ook van het werk dat Louis van Gaal verrichte bij Bayern München, waar veel Duitse internationals leerde omgaan met de dominante speelwijze.

„Van Gaal heeft de basis gelegd, maar Guardiola (de huidige trainer van Bayern München, red.) heeft dat nog verder doorgevoerd”, zegt oud-trainer Aad de Mos. „Dat Duitsland voor een groot deel uit spelers van Bayern bestaat, is een groot voordeel geweest voor Löw. Hij kon het korte combinatiespel wat Guardiola speelt makkelijk inpassen.”

De Mos, in het verleden trainer bij Werder Bremen, ziet wel één minpunt bij de Duitse bondscoach. „Löw is geen onderbuiktrainer, meer een wetenschapper. Hij heeft alle moderne voetbalstijlen samengebracht in één systeem. Dat is heel knap. Maar als het niet loopt, heeft hij het moeilijk. Dat zag je in de moeizame kwartfinale tegen Frankrijk, waar hij begon met Klose. Dat zal je Van Gaal nooit zien doen. Van Gaal begint ook niet met Huntelaar in de basis. Omdat je dan Huntelaar én Van Persie kwijt bent. Klose is juist ideaal om als invaller te gebruiken.”

Vier keer op rij halve finales

Met de overwinning in de kwartfinale tegen Frankrijk (1-0) schreef Duitsland wel WK-historie. Nog nooit wist een land vier keer op rij de halve finale van het mondiale voetbaltoernooi te bereiken. De laatste drie edities leverden alleen niet de ereprijs op voor de Duitsers. In 2002 verloor Duitsland de eindstrijd van Brazilië, vier jaar later was Italië te sterk in de halve finale en in 2010 strandden de Duitsers eveneens in de halve finale, tegen Spanje.

Löw spreekt nu de ambitie uit het WK te willen winnen. Een herhaling van de WK-finale van 1974 tussen Duitsland en Nederland behoort ditmaal tot de mogelijkheden in Brazilië. Met één belangrijk verschil: Nederland speelt op z’n Duits, en Duitsland op z’n Hollands. De Mos: „Zo zie je maar: een mix van Van Gaal en Cruijff – want Guardiola is een leerling van Cruijff – is de beste kruisbestuiving die er is.”