Column

Let op de heupen

Zitbeen, darmbeen en schaambeen vormen de drie schakels van een lichaamsdeel dat met een vierletterwoord wordt aangeduid: de heup. Met heupen kun je van alles. Heupwiegen bijvoorbeeld. Vanuit de heup schieten, een heup breken. Een versleten heup vervangen.

Je kunt het op je heupen krijgen. Dat overkwam Jasper Cillessen zaterdagavond, de doelman van het Nederlands elftal die in de laatste minuut van de verlenging werd gewisseld. Woedend van zoveel onrecht schopte hij bij de dug-out een waterzak omver. Pas later begreep hij het waarom: er kwam tegen Costa Rica een penaltykiller in het doel. Tenminste: dat moesten de Costa Ricanen denken. Tim Krul, 26 jaar, geboren Hagenaar.

Krul maakte van de penaltyserie psychologische oorlogsvoering. Pesterig liep hij steeds op de Costa Ricaan af die zich bij de stip posteerde. Praten, gebaren, imponeren: ik weet wat je van plan bent. De scheidsrechter liet het begaan. Krul dook daarna steeds naar de hoek waarin de strafschopnemer de bal schoot. Hij stopte er twee. Waarschijnlijk had hij goed naar de heupen van zijn opponent gekeken. Hun hips.

Al sinds zijn zeventiende keept Krul in Engeland en in dat land heeft prof. Mark Williams de strafschop wetenschappelijk benaderd. Hij was verbonden aan de John Moores Universiteit in Liverpool toen hij, uitgaande van de positie van de keeper, een nauwgezette studie wijdde aan de penalty en aan de houding van de voetballer bij de elfmeterstip. Conclusie: de stand van de heupen geeft de beste indicatie in welke richting de speler de bal zal schieten. Als de heupen van de strafschopnemer recht naar de keeper staan, dan schiet een rechtsbenige speler de bal in de hoek rechts vanuit de keeper gezien, zo wees empirisch onderzoek van de bewegingswetenschapper uit. Bij een meer gehoekte stand van de heupen gaat de bal meestal links van de goalie.

Waarschijk schoot dit allemaal niet door het hoofd van Krul. Maar dan was het toch zeker kennis die Frans Hoek met zich meedraagt, de keeperstrainer van het Nederlands elftal en op dit gebied ook een soort voetbalprofessor, met een serie publicaties op zijn naam. Hij zal Krul hebben getipt welk besluit hij het beste kon nemen in die hooguit halve seconde bedenktijd die een keeper heeft als de bal van de stip vertrekt. Dat is waar trainers voor zijn: de maximale voorbereiding.

Een goede penalty is onhoudbaar, maar een klein foutje geeft de doelman een kans. De spelers van Nederland die de keeper van Costa Rica, Keylor Navas, tegenover zich zagen, maakten zo’n misstap niet. Prof. Louis van Gaal heeft gelijk: een kwestie van trainen, trainen, trainen.