Krul voert een geheim plan perfect uit

Dé manier om op het WK van een penaltysyndroom af te komen: vervang de doelman. Zo werd Tim Krul een held.

Met ‘penaltykiller’ Tim Krul blijkt Nederland opeens een onverwacht wapen in huis te hebben. Oranje en strafschoppen op een WK leek altijd een fatale combinatie. Maar op een zomeravond in Salvador de Bahia kwam daar op een verbluffende wijze een einde aan. Nederland heeft van zijn zwakte een kracht gemaakt. „Als de ploeg me tegen Argentinië opnieuw nodig heeft, dan zal ik weer staan”, sprak Krul zelfverzekerd.

Het inzetten van Krul voor de beslissende strafschoppenreeks met Costa Rica bleek het best bewaarde geheim van het WK. Zelfs vaste doelman Jasper Cillessen was compleet verrast, net als veel van zijn ploeggenoten en de tegenstanders. De keeperswissel pakte precies zo uit als vooraf was bedacht. De meesterzet leverde Nederland een plaats in de halve finales op. „Zo’n jongensdroom kan je eigenlijk niet eens verzinnen”, stamelde Krul.

Een dag later zaten Krul (26) en Cillessen (25) op het trainingscomplex van Flamengo broederlijk naast elkaar. Tegenover de internationale pers keken ze terug op een bizar slotakkoord. Onder leiding van keeperstrainer Frans Hoek werkten Krul, Cillessen en derde doelman Michel Vorm aan een minutieus plan. Iedere strafschoppennemer van Costa Rica werd bestudeerd. Maar alleen Krul wist dat hij de man zou zijn dit het tegen Costa Rica ten uitvoer moest brengen.

Hoek riep Krul vlak voor vertrek bij zich en vertelde hem dat er bij een strafschoppenserie mogelijk een rol voor hem lag weggelegd. Te gelijkertijd kreeg de doelman Van Newcastle United de boodschap het stil te houden. Toen Krul in de rust van de reguliere speeltijd een paar penalty’s oefende met Joël Veltman vermoedde niemand nog iets. Cillessen kreeg pas argwaan toen Krul in de tweede helft van de verlenging ging warmlopen.

Buiten Krul zaten slechts een paar mensen, onder wie uiteraard bondscoach Louis van Gaal en aanvoerder Robin van Persie, in het complot. Bijna dreigde de opzet te mislukken, omdat de bal in de slotfase maar in het spel bleef. Maar voordat scheidsrechter Ravshan Irmatov affloot vond de keeperswissel alsnog plaats. De volkomen verbouwereerde Cillessen schopte uit woede tegen een waterzak. Bondscoach Jorge Luis Pinto van Costa Rica was volledig verrast.

Angstsyndroom

Waar Nederland in het verleden een angstsyndroom had voor strafschoppenseries, straalde Oranje deze keer bravoure uit. Met de zelfverzekerde Krul had Nederland een keeper die alleen maar iets te winnen had. Op het lijstje van vijf strafschoppennemers van Oranje stonden louter specialisten: Robin van Persie, Arjen Robben, Wesley Sneijder, Dirk Kuijt en Klaas-Jan Huntelaar. Van Persie hield na zijn moeizame wedstrijd tegen Costa Rica vast aan de eerste strafschop.

Het psychologische spel tussen de keepers en de spelers was fascinerend. De Costa Ricaanse doelman Keylor Navas gaf de bal netjes aan Van Persie. Met andere internationals probeerde hij oogcontact te maken of ze verbaal uit hun concentratie te brengen. Als zijn ploeggenoten aan de beurt waren maakte Navas geknield schietgebedjes bij de achterlijn.

Van Persie liet zich er niet door afleiden. „Ik zonder me af. Ben in mijn eigen wereld. Je moet heel snel alles van je afzetten wat er eerder op de avond is gebeurd. Dat moet je een plek geven. Ondanks alle krampjes en pijntjes moet je zo’n strafschop met volle concentratie nemen. Dat kan je nog zo vaak trainen, maar op een WK is het wel wat anders dan een jochie dat in zijn achtertuin op een doeltje schiet”, legde Van Persie uit. „Of ik aan de verloren strafschoppenserie van Oranje in 1998 dacht? Nee, ik dacht maar aan één ding: scoren.” Van Persie deed dat feilloos, net als Arjen Robben, Wesley Sneijder en Dirk Kuijt.

De psychologische oorlogsvoering van Krul werkte beter. Pratend en gebarend liet hij de tegenstander weten in welke hoek hij de inzet verwachtte. Bij twee van de vier penalty’s haalde Krul op grootse wijze zijn gelijk. Hij werd de held van de avond.

Cillessen was er als één van de eersten bij om Krul in de armen te vliegen, nadat die de inzet van Michael Umaña had gestopt. Cillessen deed dat met gemengde gevoelens. De doelman van Ajax was liever zelf de gevierde man geweest, gaf hij achteraf toe. En als hij alles vooraf had geweten, had Cillessen naar eigen zeggen bij de wissel ook anders gereageerd. „Het had mij niet uitgemaakt als ik op de hoogte zou zijn geweest”, zei hij. „Ik heb één cruciale redding in de verlenging verricht. Krul pakte er daarna twee. Hij is nu de grote man.”