Drinkwijn

Afgelopen week kreeg ik een rode Italiaan aangereikt luisterend naar de naam Scusi! Mijn baan bleek vervolgens een mooi excuus om deze zuiderling uit Puglia eens wat nader te inspecteren. Nu moet u overigens niet denken dat de azienda zo heet. Scusi is een vrolijk wijnbedenkseltje HEMA ( € 4,50). Gemaakt van sangiovese en merlot. Met op het etiket een Vespa en een Fiat 500 om het Italiaanse karakter nog verder te onderstrepen. Enfin, je kunt je dan afvragen wat die international merlot er dan in doet. Da’s nu niet bepaald een homeboy.

Maar Marco Flacco, ‘young winemaker of the year’ die volgens het achteretiket ‘als geen ander dit zuiderse fruit bespeelt’, meende dat alleen dit duo zou kunnen leiden tot deze rosso. ‘Een echte fruitbengel deze wijn,’ lees ik verder. ‘Een mandje vol vers geplukte frambozen en kersen in de aanzet, gedragen door elegante zuren. Een erg plezierige drinkwijn voor een breed publiek.’

Drinkwijn. Het is een begrip dat wel vaker gebezigd wordt. Ik vraag mij altijd af wat je anders moet doen met wijn. Hoe dan ook, de vertaalmodule van Google heeft zich weer van zijn beste kant laten zien.

Ook Google’s gastronomisch adviseur heeft zich trouwens tegen Scusi aan mogen bemoeien: ‘Schenken als terraswijn, bij pasta, pizza, koud buffet en’ – komt-ie – ‘wit vlees zonder saus.’

Alsof een Italiaan dat laatste ooit zou willen eten. Ikzelf trouwens ook niet. Kipfilet met niets, kalfslapje naturel… Scusi? Daar valt niets aan te genieten. Zelfs niet met een magnum Scusi!

Ook al omdat dit rood niet meer is dan een sympathiek glas rood waar een breed publiek zich inderdaad geen buil aan kan vallen.