Oslo, 31. August

Nederland 2, 00.15-01.45u.

(Joachim Trier, 2011). Voordat dertiger Anders vanuit zijn afkickkliniek naar Oslo vertrekt voor een sollicitatiegesprek, doet hij een mislukte zelfmoordpoging. Een handeling die alles wat erna komt kleurt. Wil hij echt dood? Waarom?

In Oslo gaat hij langs bij vrienden en kennissen die hij al lange tijd niet heeft gezien. Tussendoor zwerft hij door de stad, waar naast de vele mooie plekken ook pijnlijke herinneringen liggen. Door de gesprekken die hij voert, komt de toeschouwer langzaam meer te weten over Anders’ verleden als junkie.

Maar vooral uit de reacties van zijn gesprekspartners blijkt het sombere thema van Joachim Triers tweede film, een verfilming van het boek Le feu follet dat in 1963 al door Louis Malle werd verfilmd. Vrijwel alle leeftijdsgenoten die Anders ontmoet zijn gedesillusioneerd en even teleurgesteld als hij is met de leegte van zijn leven. Is dit alles?

Trier volgt Anders, die zich nergens meer echt thuis voelt en ook geen toekomstperspectief heeft, gedurende 24 uur, waarbij de camera meestal simpelweg achter hem aan loopt of hem van voren filmt. Een eenvoudige en dienstbare stijl waardoor de prima acteurs en sterke dialogen voorop komen te staan.