Column

Wat betekent de Duitse term Wembleytor?

Ziekenhuisbal, schwalbe, stofzuiger: voetbal heeft zijn eigen taaltje. Wat betekenen die begrippen? Vandaag: Wembleytor.

Je hebt het vast al eens gezien dit toernooi: dat er doellijntechnologie wordt toegepast. Het camerabeeld draait en we zien bal en lijn precies van bovenaf. Is ie erover of niet; goal of no goal? Bij Frankrijk - Honduras kregen we op die manier uitsluitsel: goal.

Hoewel het absoluut niet betekent dat scheidsrechterlijke dwalingen ons nu in z’n geheel bespaard worden, is het wel een vooruitgang. En dat is weer te danken aan een specifiek moment op het vorige WK, in Zuid-Afrika. Bij een stand van 2-1 voor Duitsland tegen Engeland in de achtste finale scoorde Frank Lampard. 2-2? Nee. Der Unparteidische im schwarzen Tricot had niet gezien dat de bal de doellijn gepasseerd had. Duitsland won uiteindelijk met 4-1.

Dit mocht nooit meer gebeuren - en dus ging de conservatieve FIFA toch akkoord met technologische hulpmiddelen.

Dat het juist een wedstrijd tussen Engeland en Duitsland was waarbij een Engelse goal niet gezien werd, was pikant. De twee landen stonden ook tegenover elkaar in de finale van het WK van 1966. In de verlenging, bij een 2-2 stand, schoot Geoff Hurst namens Engeland op doel. De bal stuiterde via de lat omlaag en sprong weer het veld in. De arbitrage bepaalde dat het een doelpunt was, maar daar is nog steeds geen zekerheid over. De algemene aanname is tegenwoordig dat de 3-2 nooit toegekend had mogen worden omdat de bal de lijn niet had gepasseerd. Duitsland was verslagen en Hurst schoot in de laatste seconde ook de 4-2 nog binnen. Engeland wereldkampioen.

De Duitsers hebben er sindsdien een woord voor: Wembleytor. Een spookdoelpunt dus eigenlijk, en daarmee het tegenovergestelde van de Lampard-goal uit 2010. Een Wembleytor is geen tor, maar wordt wel toegekend. De doellijntechnologie die we nu hebben, betekent waarschijnlijk (en hopelijk) het einde van dat fenomeen.