Mannenmode voorjaar 2015 (Parijs,2): een pak voor op de fiets

Lanvin

Geen beter ijkpunt voor de stand van de mannenmode dan het pak. In tijden dat de wereld en de mode conservatief zijn, zie je veel klassieke pakken. Merken die willen uitstralen dat ze bezig zijn met vernieuwende mode, veranderen het, of negeren het. Als je kijkt naar  de collecties voor voorjaar 2015,  kun je zeggen dat de mannenmode in een realistische fase zit: veel modehuizen lieten het pak zien, maar op een manier die past in het leven van de jonge stadsman.

„We hebben te lang de nadruk gelegd op luxe”, zei Lucas Ossendrijver, de Nederlander die de mannenlijn van het Franse Lanvin ontwerpt, zondag na afloop van show. „Maar mannen verplaatsen zich niet met auto met chauffeur. Ze fietsen, of nemen de metro. Als ze al een pak dragen, dan is het met sneakers erbij.”

Op de zeer succesvolle sneakers na, is de mannenmode van Lanvin altijd compromisloos chique geweest, wat te merken was aan de prijs. Die zal komend seizoen niet lager zijn, maar de kleren hadden een voor Lanvin nieuwe rauwheid en nonchalance. 

Als pakken als complete pakken werden gedragen waren ze  wijd en informeel. Maar vaker had Ossendrijver ze uit elkaar gehaald: jasjes bij smalle broeken, pantalons met ruime jassen en sportieve tops of jasjes van zwart leer. Ook letterlijk waren kleren uit elkaar gehaald: het sierstiksel op een leren overhemd hing los, op een broek zaten witte rijgdraden en van jasjes waren mouwen weggehaald of vervangen door transparante mouwen.

Bij de show van Dior Homme lag op alle stoelen een kaart met een citaat van Christian Dior: „In moeilijke tijden als deze moeten we vasthouden aan tradities, die onze luxe zijn, en de bloemen van de beschaving.” Ontwerper Kris van Assche wist die traditie prettig op te rekken. Naast klassieke donkerblauwe pakken toonde hij ook tal van jongere  versies: ruim  gesneden, of gemaakt van gebleekte denim of stof met een kleurrijk, abstract dessin.

Een aantal keer werden ze gecombineerd met spencers met  frisse, sportieve strepen. Diors gebleekte, losvallende  jeans en witte sneakers en dito sokken leken een verwijzing naar normcore, de in Brooklyn ontstane hippe beweging waarvan de aanhangers zich het liefst zo gewoon mogelijk kleden, als is dat dan gewoon met een ironische knipoog.

Voor de voorjaarscollectie van Louis Vuitton had ontwerper Kim Jones zich laten inspireren door het Indiase Rajasthan, wat het meest letterlijk terugkwam in jasjes en broeken met borduursels en spiegeltjes. In de show was een handjevol pakken te zien, die werden gedragen met sneakers, maar een prettig alternatief was de combinatie van overhemd – met een aan Rajasthan ontleend dessin – en een nieuw, elegant model pantalon: hoog in de taille, strak om de billen en met rechte pijpen.  

Het was niet alleen maar modieus  realisme tijdens de Parijse mannenmodeweek. Er was een sterke hang naar sensualiteit. De beste voorbeelden daarvan waren de shows van Dries Van Noten (op danskleding gebaseerde ontwerpen en zijden ochtendjassen) en Haider Ackermann (decadente oochtendjassen, pyjamabroeken, gedessineerde zijden jasjes en gilets). 

Een combinatie van de twee trends zat in de show van Paul Smith. Zijn zeer losse pakken waren gemaakt van donkerblauwe of paarse glanzende stof, waardoor ze een kruising waren geworden tussen pyjama en feestelijk pak. Opmerkelijk waren ook de vrolijk gekleurde linnen schoenen, dikwijls met een meisjesachtig  T-bandje over de wreef.

Maar die waren behoudend vergeleken met het schoeisel bij het Japanse avantgardemerk Comme des Garçons. Bij militair gesneden pakken met korte broeken kwamen Mexicaanse laarsjes met omgekrulde  punten die zo lang waren dat ze tot de knieën reikten. 

Extreem schoeisel dat de mode zomaar een schop zou kunnen geven – wees voorbereid op de terugkeer van de westernlaars.

Gedeeltelijk eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad.
Fotografie Peter Stigter.

Lanvin

Dior Homme

Louis Vuitton

Haider Ackermann

Paul Smith

Comme des Garçons