Wèèr die seventies

Een kostuumdrama maken – en de jaren zeventig zijn inmiddels kostuumdrama – met een Nederlands budget is geen gemakkelijke opgave. Regisseur Dick Tuiner heeft Afscheid van de maan klein moeten houden: de hele film speelt zich af in een anoniem flatgebouw, waar het jongetje Duch tijdens een hete zomer ziet hoe zijn vader intrekt bij de vrijgevochten buurvrouw, terwijl hij zelf loert naar mooie buurvrouw Mary, die op haar beurt smelt voor de plaatselijke brommernozem. Tuinder leegt in Afscheid van de maan een emmer vol clichés over de jaren zeventig: de corduroybroeken, de gezichtsbeharing, de experimenten met de vrije liefde, de affectief verwaarloosde kinderen tijdens de grote scheidingsgolf waarin de mama’s en de papa’s op zoek gingen naar zichzelf: het is allemaal al vaak gedaan, en beter ook. Deze film laat het allemaal nog eens zien tijdens een lange, lome zomer.