Nu moet Max Caldas met mannen titels winnen

Twee weken na de WK-finale schuift de KNHB bondscoach Max Caldas (41) van de vrouwen naar de mannen. Onder zijn leiding werd Nederland de sterkste vrouwenploeg ooit.

Max Caldas is volgens technisch directeur Stephan Veen de ideale man om de Nederlandse hockeystijl, „aanvallend en attractief”, uit te dragen. Foto ANP

Zijn oude ploeg is met afstand de beste van de wereld, zijn nieuwe probeert dat opnieuw te worden. Al bijna vijftien jaar. Met vrouwenbondscoach Max Caldas (41) had de hockeybond (KNHB) de juiste man al in huis om de Nederlandse mannen, op weg naar de Olympische Spelen in Rio de Janeiro (2016) „nieuwe impulsen” te geven.

Twee weken na die ontluisterende WK-finale in Den Haag, waarin de ploeg van Paul van Ass door Australië compleet werd afgeschminkt (6-1), presenteerde de bond gistermiddag al diens opvolger. Caldas tekent een contract tot en met het WK van 2018 in India.

Caldas, geboren Argentijn, staat bekend om zijn passie, zijn temperament, soms om zijn ongeduld en zijn emoties. Maar voor zijn speelsters was hij vooral de coach die werkte met mensen in plaats van topsporters; een bevlogen leider met een scherp oog voor details, een vernieuwer die niet rustte voordat hij de beste ploeg had gesmeed die het vrouwenhockey ooit heeft gekend.

Een coach met een tomeloze inzet ook: drie dagen nadat Caldas met zijn vrouwenploeg wereldkampioen was geworden in Den Haag stond hij alweer op het veld van Kampong met een groep van twintig hockeysters in wie hij toekomst ziet. Die vakantie, dat kwam later wel. Hij had de wereldbeker nog niet neergezet of hij was in zijn hoofd al onderweg naar Rio, waar hij over twee jaar zijn tweede achtereenvolgende olympische titel wilde behalen.

Die ambitie is niet veranderd bij de vroegere Argentijnse international, maar zijn uitdaging is sinds gisteren vele malen groter. De vrouwen, zo constateerde Caldas gisteren zelf, staan in het wereldhockey „op eenzame hoogte”. Sterker nog: op basis van de enorme krachtsverschillen in Den Haag is bijna niet voor te stellen dat de ‘concurrentie’, of wat daar nog van over is, aan twee jaar genoeg heeft om de gapende kloof met de oranjemachine te dichten.

Overigens gold hetzelfde in het mannentoernooi – met Australië als enig overgebleven supermacht. Caldas liet zich gisteren op het bondsbureau in Nieuwegein niet verleiden tot een analyse van het mannenhockey, waar Nederland al zo lang in de schaduw staat van Duitsland en Australië. „Ik heb daar naar gekeken als toeschouwer”, zei Caldas diplomatiek. „Ik heb er mijn mening over, net zoals elke willekeurige ouder die hockey gaat kijken. Maar ik heb van mijn moeder geleerd dat ik mijn mond moet houden als ik iets niet weet. Dan moet je vragen stellen en luisteren. Dat ga ik doen nu.”

Caldas zal, na zijn vakantie, eerst gaan praten met zijn voorganger Van Ass en met de spelers. Een aantal van die spelers kent hij nog uit de tijd dat hij coach was bij de mannen van Bloemendaal, of zelfs nog langer, toen hij bondscoach was van Jong Oranje.

Oud-international Stephan Veen, bij de bond verantwoordelijk voor het tophockey bij de mannen, is „zeer verheugd” met de nieuwe bondscoach. Eén goed gesprek van vier uur, afgelopen vrijdag bij Veen thuis, en beiden wisten genoeg. Veen ziet in Caldas de ideale man om de Nederlandse speelstijl, in het hockey nog altijd „aanvallend en attractief”, uit te dragen. „Hij heeft een heel sterke inhoudelijke achtergrond, technisch en tactisch, en hij kent Nederland.”

Volgens hem wordt het Caldas’ grootste uitdaging een heel toernooi „stabiel” te spelen. „Op het WK hebben we gezien dat het team daarvoor nog niet sterk genoeg, of weerbaar genoeg is. De laatste drie wedstrijden op het WK heeft de ploeg niet op zijn sterkst gespeeld. Wij denken dat Max dat kan vastpakken, dat heeft hij bij andere teams bewezen. Het is een groep in ontwikkeling, ook qua leeftijd. Er zit nog rek in.”

Voor de vrouwenploeg is het plotselinge vertrek van Caldas pijnlijk, maar ook begrijpelijk na het olympisch goud (2012) en de wereldtitel van vorige maand. Caldas belde maandag onaangekondigd bij het huis van aanvoerster Maartje Paumen aan om het nieuws persoonlijk te brengen. „De eerste reactie was absoluut verdriet, van beide kanten”, zei Caldas. „Toen ik weg ging kreeg ik de mooiste berichten. Ze begrijpen mijn keuze, en respecteren het.”

Want Caldas maakte zich in zijn drie jaren geliefd bij de vrouwenploeg. Hij stak veel tijd in het verbeteren van de onderlinge relaties om van een groep topsporters een hecht team te maken dat gezamenlijk het hoogste bereikt. „Uit het oog, maar nooit uit ons hart”, twitterde Eva de Goede gistermiddag. „We zullen je missen.”

Voor Caldas is de overstap van vrouwen naar mannen geen punt. Hij was eerder zeer succesvol met de mannen van Bloemendaal, met wie hij twee landstitels en de Europa Cup won. „De perceptie is altijd dat mannen stoer en koel zijn, en vrouwen emotioneel. Beide clichés zijn niet waar”, zegt Caldas. „De spelers moeten met elkaar verbonden zijn. Als dat is gerealiseerd kun je duurzaam gaan winnen.”