Keepie-uppy

Catenaccio, buffelstoot, tiki-taka, Geheimfavorit. Voetbal heeft zijn eigen taaltje. Waar komen al die begrippen vandaan? Elke dag schrijven we over een mooi voetbalwoord. Vandaag: het speelse keepie-uppy.

We zouden het hier over het Portugese woord embaixadinhas kunnen hebben: mooi, sierlijk. Of over het Finse jalkapallon pomputtelu: springerig, olijk. Of over het Japanse rifutingu: klinkt als een vechtsport. Het betekent allemaal hetzelfde: de bal met voet, knie, borst en hoofd zo lang mogelijk in de lucht houden.

Maar soms legt esthetiek het af tegen kinderlijke vrolijkheid, en dus gaat het hier over hoe de Engelsen dat hooghouden noemen: keepie-uppy (of keepie-uppie).

Doorgaans is keepie-uppy niet bedoeld voor tijdens de wedstrijd; het is meer een trucje voor in het circus of op straat, zoals jongleren. De Engelsman Dan Magness verbrak het wereldrecord in 2010 door 26 uur achter elkaar hoog te houden. Twee jaar geleden liep hij (om geld op te halen voor Unicef) al hooghoudend van het Londense Wembley naar Old Trafford in Manchester: 320 kilometer en naar schatting een half miljoen balcontacten.

Hooghouden tijdens een officiële wedstrijd wordt doorgaans als een vernedering van de tegenstander gezien. Wij Nederlanders denken dan het eerst aan Richard Witschge, die in 1997 voor Ajax tegen een kansloos Feyenoord (4-0) het middenveld overstak terwijl hij de bal negen keer hooghield.

En aan Gerrie Mühren, die in 1973 uit bij Real Madrid achteloos, zoals hij het zelf noemde, “het balletje een paar keer hooghield”. Het werd 0-1 voor Ajax en Mühren maakte de enige goal, maar dat herinnert niemand zich nog.

In Engeland zullen ze het eerst beginnen over een sterk staaltje ‘keepie-uppy’ uit 1967, toen Jim Baxter het voor Schotland tegen Engeland deed. Hij werd daarna, net als Witschge in 1997, arrogant genoemd.

Of het nu arrogant en respectloos is of niet, met het woord kun je iedere zin opfleuren. Alsof je er een slinger in hangt. Zoals hier, over Everton - Arsenal (3-0) van afgelopen seizoen: “By the end of an utterly one-sided contest, Everton were showboating with Seamus Coleman dancing down the touchline doing keepie-uppie.” Voetbal is een feestje als je het zo beschrijft.

De animatie boven dit stukje is voor nrc.nl gemaakt door Funk-e - Explanimation.