Australische tiener Nick Kyrgios nieuwe sensatie op Wimbledon

Nick Kyrgios (19) stunt met een zege op de nummer één van de wereld, Rafael Nadal. Hij kan meer dan alleen hard slaan.

Nick Kyrgios Foto Reuters

De achttienjarige John McEnroe bereikte bij zijn debuut in 1977 als qualifier de halve finale op Wimbledon. Boris Becker pakte op zijn zeventiende direct de titel. En Nick Kyrgios (19) plaatste zich gisteren voor de kwartfinale, door met verbluffend goed tennis en 37 aces tweevoudig winnaar Rafael Nadal uit het toernooi te meppen: 7-6, 5-7, 7-6 en 6-3. „We hebben hier iemand gezien die in de toekomst een grote ster zal zijn”, zei commentator McEnroe direct na afloop voor de BBC.

Als nummer 144 van de wereld mocht de jonge Australiër met een wildcard voor het eerst meedoen op Wimbledon, nadat hij in de aanloop een challengertoernooi had gewonnen op het gras van Nottingham. Winst in de eerste ronde was al prachtig, en vervolgens maakte Kyrgios naam door liefst negen matchpoints te overleven tegen Richard Gasquet, nummer dertien van de plaatsingslijst. Na zijn zege op generatiegenoot Jiri Vesely in de derde ronde verveelvoudigden sponsors Yonex en Nike spoorslags hun bijdrage. En toen moest hij zijn beste wedstrijd nog spelen, gisteren op het centre court tegen nummer één van de wereld Nadal. „Dit is mijn grootste overwinning. Dit zal ik nooit vergeten.”

Gaat de razendsnel rijzende ster van het tennis in Londen meteen zijn eerste grandslamtitel pakken, zoals drievoudig winnaar McEnroe voorspelde? Eerst maar eens zien te winnen van de Milos Raonic, vandaag in de kwartfinale, hield Kyrgios de boot af. Maar een halve finale tegen zijn idool Roger Federer? „Dat zou een droom zijn.” Bang om hoge verwachtingen te wekken is hij niet. Zijn doel? „Ik wil nummer één van de wereld worden”, sprak de zoon van een Griekse vader en een Maleisische moeder gisteravond doodgemoedereerd.

Tegen de als tweede geplaatste Nadal liet Kyrgios alvast zien over de benodigde kwaliteiten te beschikken. Moet de toptennisser van de toekomst lang en sterk zijn, zoals Wally Masur deze week in de Britse krant The Times beweerde? „Alles draait tegenwoordig om easy power”, aldus de Australische coach en oud-speler. Met zijn 1.93 meter en snelle pols sloeg Kyrgios gisteren met gemak vier sets lang services van 210 kilometer per uur. „Op deze ondergrond ben je in problemen als je tegenstander elke serve hard slaat”, treurde Nadal, die tegenover de 37 aces van de Australiër zelf slechts elf directe punten scoorde met zijn opslag en nooit in zijn ritme kwam.

Kyrgios is meer dan een hard slaande reus. Kijk hoe hij de bal speels als een basketballer de bal tussen zijn eigen benen door stuitert, voor zijn opgooi. Met de rug naar het net tussen de benen doorslaat. Slim temporiseert of de bal juist razendsnel na de stuit neemt. Balvirtuoos. En showman bovendien. Roze koptelefoon op bij zijn opkomst, als een bokser staan te dansen bij het net voor de toss. Harde kreten en hoge sprongen van vreugde na een cruciaal punt. Opvallende tape aan de binnenkant van zijn arm, diamantje in het oor, armband en ketting. „Ik kan niet zonder.”

Rise to the occasion is zijn essentiële kwaliteit. Hoe belangrijker de wedstrijd, hoe meer publiek en sfeer, hoe beter Kyrgios speelt. Vorig jaar, dat hij begon als nummer 840 van de wereld, verraste hij op Roland Garros al eens de Tsjechische routinier Radek Stepanek. In de derde ronde op Wimbledon liet hij zich tegen Vesely zichtbaar opzwepen door een groepje Australische ‘fanatics’ in geel en groen langs de kant. Gisteren waren zes fanatieke fans erin geslaagd binnen te komen op het centre court. „Let’s go Nicky, Nicky let’s go”, zongen ze op belangrijke momenten. Nadat hij de wedstrijd met een ace had besloten, wierp Kyrgios na een dansje direct een bal naar zijn trouwe aanhang. „Op een groot podium laat ik me graag meedrijven op de sfeer, het publiek. I love it.”

De Australische tennisliefhebbers hebben met Kyrgios een nieuwe favoriet, net op het moment dat de dagen van Lleyton Hewitt (33) lijken geteld. De laatste Wimbledonkampioen van Down Under (2002) strandde dit jaar in de tweede ronde tegen de Pool Jerzy Janowicz. Voor hem won Pat Cash in 1987. Mark Philippoussis en Pat Rafter (twee keer) haalden de finale. „Zij waren echte vechters, voor niets of niemand bang”, loofde Kyrgios. „Ik wil dat terugbrengen in de sport, vooral voor het Australische tennis.”

McEnroe repte gisteren van een wisseling van de wacht aan de wereldtop. Zijn de dagen van de Faboulous Four – Federer, Nadal, Djokovic, Murray – geteld? Op Wimbledon waren tot gisteren weinig verrassingen. Kyrgios moet niet te vroeg juichen, waarschuwde Nadal. „Als je aan de top komt is alles nieuw. Niets te verliezen, alles is goed, alles positief.” Aan de top blijven is veel moeilijker, aldus de Spanjaard, die in 2003 op Wimbledon debuteerde met een plek in de derde ronde. „We zullen zien of hij voor een langere periode aan de top kan blijven.”