Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Economie

Luis in de pels

Lachen als Suárez. Dat moeten we. En met dezelfde twinkeling in onze ogen. Hij lachte bij beide doelpunten tegen Engeland al voordat de bal over de doellijn ging. Daarmee vernederde hij de Engelsen nog meer. Die lach! Die verpletterende lach. Engeland, het land waar hij zijn geld verdient, werd persoonlijk door hem uitgeschakeld. Suárez, de Luis in de Engelse pels.

Lachen als Suárez. Ik doe het al een week. Sinds het doelpunt van Van Persie. Die magistrale goal tegen de Spanjaarden. Wat een feest. Sinds dat moment lach ik en in die gelukzalige toestand neem ik alles tot me. Soms schater ik zelfs. Bijvoorbeeld als ik lees dat Theo Langejan, die mafketel van de Nederlandse Zorgautoriteit die deze week eindelijk inzag dat-ie moest oprotten, een trekhaak achter zijn dienstauto had. Voor zijn caravan. Dan moet ik de tranen van mijn wangen wissen. Dat hij reisjes door klanten liet betalen is gewoon Hollands. Krent, dacht ik toen ik dat las. Kleine krabbelaar. Maar daarna ging het over die trekhaak. De trekhaak voor zijn caravan achter zijn auto met chauffeur. Daar kan ik weken op teren. Het hoofd van de NZa, goed voor 9.000 euro per maand, laat op kosten van de zaak een trekhaak op zijn dienstauto monteren. Het zou nog leuker zijn als het niet voor zijn caravan was, maar voor een boedelbak. Dat hij in het weekend bijklust. Plafonnetjes stukadoort met wat Polen. Liefst bij PVV’ers. Dan lach ik nog harder dan ik nu al doe. Ik voel me al een week lang een Suárez. Een superieure Suárez.

Zo glimlach ik ook als ik lees over het aanleunkamertje dat Trix in Den Haag krijgt. Op Noordeinde 66 om precies te zijn. Wordt verbouwd voor een miljoen. Officieel negen ton, maar u weet zelf hoe dat gaat met aannemers. Een pied-à-terre heet dat in die kringen. Alex kocht het pandje ooit voor 750.000 euro, verkocht het tien jaar later aan de Staat voor 3,25 miljoen en nu moet het even worden opgefrist. Beetje gozer neemt zijn moeder voor een nachtje in huis. Zeker als ze op de kleinkinderen gepast heeft. Is voor het oude mens ook gezellig. Maar bij hun kan dat dus niet. En daar moet ik om glimlachen. En ik vrees dat Lexie ook lacht. Die giert het samen met Max waarschijnlijk uit. Tweeënhalf miljoen winst op een pandje in deplorabele staat. Als dat geen humor is.

Glimlachen moet ik ook bij die Peter Noordanus, de burgemeester van Tilburg die deze week op zijn muil is gegaan met zijn zogenaamde homowijk. Was een gebbetje van de burgervader. Hij wilde aangeven dat homo’s het niet gemakkelijk hebben in 2014. Geeuw, geeuw! Als ik de plaatselijke buurtredenaar in Tilburg was dan zou ik er de komende carnaval iets mee doen. Al is het maar met het feit dat hij anus in zijn naam heeft staan. Dat moet je toch kunnen combineren met dat Brabantse Gay Getto! Niet lekker voor Petertje, die vorige week nog aan de enquêtecommissie moest uitleggen dat hij als commissaris van Vestia ooit een door Erik Staal gedicteerde brief ongelezen had getekend, waardoor diezelfde Staal nu een pensioen heeft waar de emir van Qatar jaloers op is. Hagenezen herinneren zich Peter nog van die jarenlang lekkende tramtunnel.

Of Henk Krol ook lacht deze week weet ik niet. Hij had bij burgemeester Noordanus net een subsidieaanvraag ingediend. In een roze juichpak. Hij wilde in het Tilburgse Gay Village een buurthuis beginnen. Met thema-avonden. Wat te doen met een goed pensioen? stond al gepland voor de eerste bijeenkomst. Maar die gaat dus niet door. Vrees dat krolse Henkie inderdaad niet lacht, maar daar staat tegenover dat ik zo langzamerhand echt niet meer bijkom van het lachen zo gauw het over deze Brabantse bejaardenoplichter gaat. En met mij het gehele Nederlandse volk. Iedereen ligt toch dubbel om gekke Henkie met zijn accountant waar de KPMG nog wat van kan leren? Alleen Jan Nagel neemt deze droeve ijdeltuit nog serieus.

Lachen dus. Hard lachen. Huilen als Suárez mag ook. Want dat kan hij ook als de beste. Zeker als hij wereldkampioen wordt. Of hij dat wordt? Ik weet het. Van wie? Van de Chinees. Hoe die Chinees heet? Sepp Blatter.