Het festival is de nieuwe bril

Wat is er dit weekend te doen?Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Vandaag: het festival als meter voor relatiepotentieel.

Nog niet zo lang geleden, zeg een jaar of tien, was een festival iets om te verbergen in je werkende leven. Een gruizige activiteit, bedoeld voor kistjes dragende tieners die nog niet deelnamen aan de maatschappij of salmiakkies slikkende gabbers die de maatschappij al lang had opgegeven. Ging je als ‘normaal’ mens lekker gek doen in het weekend, dan was dat zoiets als fantasygames uitvechten op de Hondse Rug: iets waarover je liever zweeg op maandag.

Nu vragen zelfs moeders tot absolute horror van hun tienerdochters of ze niet gezellig en famille naar Valtifest zullen gaan. Het festival is net zo ingeburgerd als het worstenbroodje in Brabant en Cora van Mora in de rest van Nederland.

Het festival is zelfs verworden tot meter voor relatiepotentieel. Een vriend vertelde me vorige week dat hij het nog eens had geprobeerd met een oude bekende. Ze hadden een ‘leuke klik’, die hij wel wilde cultiveren, of consumeren zo je wil – hij bleef wel een man. Maar, zoals dat gaat, wist hij al na het eerste gesprek vrijwel zeker: deze wordt het niet.

Waarom niet, vroeg ik.

Toen kwam er een nieuwe in het rijtje witte sokken, neuspeuteren, krenterig, vet haar en lelijke schoenen: festivalkeuze. De dealbreaker bleek in dit geval haar voorkeur voor ‘glitter & driftwood’ -feestjes, terwijl hij duidelijk meer ‘concrete & steel’ was.

Ik begreep vast wel wat hij bedoelde.

Niet helemaal.

Een poging. Zij ging naar feestjes waar mensen volledig naar de klote rondliepen met glitterverf beschilderde gezichten en vooral kwamen voor ‘de sfeer’. Denk Shoeless. Hij stond liever in een donkere betonnen ruimte met een paar muzieknerds te turen naar het artwork op de volgende plaat. Denk Berghain. Hij was type technopurist, zij meer type sjeesfest.

Ik begreep het. Vroeger kon je de skaters van de alto’s en de kakkers aan hun tentbroek/kohlpotlood/kraagje onderscheiden. Nu heeft iedereen een hipstermuts en een canvastas. Festivalkeuze helpt een beetje orde te scheppen in die monoculturele brij.

Zo gaan de ontspannen types dit weekend wiri roken en een sapje drinken op de Haagse Hiphopweek. De sjezers gaan zaterdag hard op festival Monarck in Paleis Soestdijk. De emorockers hobbelen op gezondheidsschoenen van camping naar podium bij Best Kept Secret. Gruntende wildebrassen gaan naar metal fest Dokk’em Open air. En de gabbers van nu gaan naar Pandemonium Fest op het Circuit van Zandvoort.

Het festival is de nieuwe bril. Een karakter definiërende keuze als je het de dames vraagt. En voor de heren ligt dat niet gek veel anders, realiseerde ik me vorige week.

Of hij had per ongeluk witte sokken gedragen tijdens die eerste date.