Apan (The Ape)

Ned. 2, 00.25-02.00u

(Jesper Ganslandt, 2009) Een man ontwaakt op de badkamervloer. Tot zijn grote schrik zit hij onder het bloed en snel kijkt hij of hij ergens een wond heeft. Het bloed blijkt niet van hemzelf en hij wast grondig zijn handen en armen. De erop volgende 75 minuten volgt de Zweedse regisseur Ganslandt (Falkenberg Farewell) zijn hoofdpersoon Krister, een rij-instructeur. Dat het niet goed met hem gaat is af te leiden uit een scène waarin hij een cursist om een klein foutje agressief afblaft.

Door consequent Krister met de camera te volgen kruipen we langzaam in zijn hoofd. Het leuke daarbij is dat acteur Olle Sarri tijdens de opnames net zoveel wist als de kijker. Hij kreeg nooit een af scenario te lezen maar alleen elke ochtend de scènes die die dag verfilmd zouden worden. Ook hij kwam er zo langzaam achter wat er precies gebeurd was. Na een uur, waarin Krister steeds rustelozer en wanhopiger wordt, hoort hij kerkgezang. Hij gaat even rustig zitten en buigt al prevelend zijn hoofd. Wie goed luistert, hoort dat het kerkkoor het Miserere zingt, een boetepsalm: ‘Wees mij genadig, o God’. Die genade kan Krister goed gebruiken, meer verklappen zou zonde zijn.