Cultuur

‘Probeer vooral niet op te vallen’, en andere sollicitatietips

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Walk&Talk, een bijeenkomst voor werklozen in Naaldwijk van coachingsbedrijf ‘De Levende Sollicitatiegids’.

Wie: 22 werkzoekenden en coach Debbie Heijne.

Eigenlijk wil ze alles wel doen. Receptiewerk, iets – wát dan ook - op een kantoor, achter de kassa. Bij V&D bijvoorbeeld, zegt Monique van Thuijl. Het tuinbouwbedrijf dat ze met haar man runde, is niet meer, sinds vorige week donderdag. “Nou, volgens mij gaat het met V&D ook helemaal niet zo goed”, antwoordt haar buurvrouw hoofdschuddend.

Degene naast haar neemt nog maar eens een slok koffie. Ook hij schudt zijn hoofd. Net als de vrouw tegenover hem. Wie het leven gisteren nog zag zitten, denkt daar na vanmorgen anders over. Écht optimistisch stemt het niet, tweeëntwintig werklozen aan de koffie in de bibliotheek van Naaldwijk. Maar gelukkig is daar coach Debbie Heijne. Ze loopt hier en daar een sollicitatiebrief na, bekijkt een CV, geeft tips.

“Heeft iedereen LinkedIn?” Ze kijkt de kring vragend rond. Wat is dat?, vraagt de vrouw aan haar rechterzijde. Geen probleem, legt Heijne het gewoon nog eens uit.

In je eentje thuis op zoek naar vacatures

Een jaar geleden richtte ze ‘De Levende Sollicitatiegids’ op, een coachingsbedrijf waarmee ze sollicitatietrainingen geeft, en loopbaanadvies. Elke maand organiseert ze ‘Walk&Talk’, een bijeenkomst voor werklozen in Amersfoort, Den Bosch, Weert, Almere. En in Naaldwijk dus, bij de bibliotheek die haar voor vijfhonderd euro inhuurde. Deelname is gratis. De koffie en koekjes ook.

Lichte paniek bij de ene helft van de aanwezigen. Gelatenheid bij de andere. “Ik zit al een jaar thuis”, zegt een vrouw die niet bij naam genoemd wil worden. “Op een gegeven moment word je daar wel gek van, hoor. Zo in je eentje met je laptop aan de keukentafel, op zoek naar vacatures.” In de bieb kunnen ze tips uitwisselen. Praten over hoe ze hun werkloosheid ervaren.

“Het is net een lotgenotengroep”, zucht Van Thuijl. Ze had op wat meer actie gehoopt. Een knikje richting de boekenkasten achterin.

“Daar staan de boeken over hoe je een sollicitatiebrief schrijft. Nou, ik had het liever gewoon gehoord.”

Vooral niet opvallen

Heijne heeft gevoel voor timing. Slaat de handen ineen, en legt uit hoe je dat doet, een brief schrijven.

“Probeer vooral niet op te vallen. Geen roze brieven met een luchtje dus. En die video-CV’s hebben ook helemaal geen zin.”

Gegniffel. “En denk aan een pasfoto op je CV. Heeft het bedrijf gelijk een beeld bij je. Handig.” Ook belangrijk: bel eerst even met wat vragen vóórdat je je sollicitatiebrief verstuurt. Daar kun je dan naar verwijzen in je brief.

IJverige aantekeningen, fanatiek geknik. “Maar het is natuurlijk het beste de vacature voor te zijn”, gaat Heijne verder.

“Eigenlijk moet je al wéten dat het bedrijf naar iemand op zoek gaat. Begin nu dus alvast met netwerken. In je vriendenkring bijvoorbeeld. Iedereen heeft toch contacten?”

Wazige blikken. Gestamel. Nou, niet iedereen. Het is even stil. Tja. Heijne heeft natuurlijk niet gezegd dat het mákkelijk gaat worden.