Een gay-village een schande? In de VS kijken ze er niet raar van op

Op plannen voor een ‘gay village’ in Tilburg werd vooral verontwaardigd gereageerd vandaag. Schandelijk, debiel, kul, werd er gezegd.
Maar in de Verenigde Staten zijn homowijken een gebruikelijk fenomeen. Er zijn zelfs afgesloten homowoonparken – met een hek erom heen dus.

The Castro in San Francisco.
The Castro in San Francisco. ANP / EPA / Monica M. Davey

What the fuck? Zo is de gemiddelde reactie op het plan voor een ‘gay village’ in Tilburg ongeveer. Schandelijk, debiel, bespottelijk, zo wordt gezegd. Verschillende mensen spreken de hoop uit dat het om een stunt gaat, of een grap - ondanks een reactie van de burgemeester van Tilburg, die zo’n homowijk best een goed idee vindt.

Update: Een omheinde homowijk in Nederland, het bleek, inderdaad, een hoax.

Vooral verontwaardiging, dus. Maar in de Verenigde Staten zijn homowijken, zogenoemde gay-ghetto’s, een gebruikelijk fenomeen. Ze kijken er ook niet op van woongemeenschappen voor homo’s met een hek erom heen: gated gay communities. Met een eigen supermarkt, sportschool en café.

In de buurt van Sante Fe in New Mexico is zo’n community, gericht op ‘LGBT’s’ (lesbiennes, gays, bi en transgenders). En dan vooral op bejaarde LGBT’s, die binnen de hekken van hun dorp hun oude dag willen slijten. Er worden activiteiten georganiseerd voor de groep, zoals hiken, spelletjes doen, golfen, en samen met vakantie gaan.

En in Florida is er Wilton Station, een afgesloten park dat de doelgroep niet expliciet benoemt, maar wel vooral adverteert in homobladen en dit soort impliciete filmpjes maakt:

Mannenspa’s en homoclubs in gay-ghetto’s

Onze correspondent Diederik van Hoogstraten woont al vijftien jaar in de VS. De gated community is voor mensen met geld een gebruikelijk fenomeen in de VS, zegt hij: “En dat gelijkgezinden elkaar opzoeken is ook niet vreemd. Rijke bejaarden doen dat ook. Het mag, het kan, het gebeurt. Weliswaar op kleine schaal.”

Behalve dit soort vakantieparkachtige woonplekken zijn er ook informele homowijken in de VS. Een soort chinatowns voor homo’s. De bekendste, en extreemste, is Chelsea in New York. Daarnaast ligt West Village, grenzend aan de Hudson, een verzamelplek voor homoseksuele tieners. Maar ook The Castro in San Fransisco is een beroemde homowijk. Van Hoogstraten over New York City:

“In Chelsea zijn veel spa’s voor mannen. Veel homo’s willen daar wonen. Ze voelen zich er veilig. Er zit een belangenorganisatie, er zijn homocafe’s, demonstraties. In Christopher Street, de belangrijkste homostraat in West Village, hangen overal regenboogvlaggen. Dat zijn de plekken waar homo’s hand in hand kunnen lopen. Het is natuurlijk niet omheind, maar ze worden met rust gelaten. Hoewel er wel een aantal keren geweld is geweest door mensen van buitenaf.”

Onze correspondent Guus Valk over The Castro in San Fransisco:

“In The Castro is iedereen homo. Voor je gevoel, dan: als je daar bent, heb je het idee dat je de enige hetero bent.”

Videoimpressie van de mogelijk toekomstige gay-village in Tilburg, op een voormalig militair complex:

Waarom zou je in een gay-ghetto gaan wonen?

Behalve dat het gezellig is om bij elkaar te wonen, is Amerika ook een typisch ‘immigratieland’, zegt Van Hoogstraten. Nieuwe, nog niet overal geaccepteerde groepen zoeken elkaar op. Zoals afro-Amerikanen, of armen.

Daarnaast is homoseksualiteit in grote delen van Amerika nog niet geaccepteerd. Zie hier bijvoorbeeld het verschil in beleid per staat over het homohuwelijk, en hier over adoptie. Valk kan zich voorstellen dat homoseksuelen in progressievere delen van de VS (zoals Portland, Los Angeles, New York, San Fransisco) minder het gevoel hebben dat ze afwijken, zegt hij:

“In de meeste delen wordt hun geaardheid wel geaccepteerd, maar ze mogen het niet praktiseren. Daar zul je geen uitgesproken homo’s tegenkomen. In sommige staten zijn wetten waarin staat dat homoseksualiteit niet mag worden gepropageerd op scholen. Kinderen wordt dus geleerd dat het een afwijking is. Ik heb een keer een stuk geschreven over een lesbische vrouw in Mississippi (€). Ze werkte bij de supermarkt: als er bij alle kassa’s lange rijen stonden, was haar kassa leeg.”

Toch moeten we ook weer niet denken “dat Amerikanen achterbaks zijn”, zegt Hoogstraten.

“Zo’n Obama, die zich uitspreekt voor het homohuwelijk, en het principe don’t ask don’t tell opheft. Dat zijn grote stappen. Dat was vijf jaar geleden ondenkbaar. In enorm tempo vindt in Amerika formele, juridische acceptatie van homo’s plaats.”

Obama is voor het homohuwelijk, zei hij in dit veelbesproken interview. “For me personally it is important for me to go ahead and affirm that I think same-sex couples should be able to get married.”
https://www.youtube.com/watch?v=kQGMTPab9GQ

Ontstaan homowijken ook geografisch bepaald

Het ontstaan van een aantal homowijken is bovendien ook historisch bepaald. In Christopher Street zit het café Stonewall Inn, waar van oudsher al veel homoseksuele bezoekers kwamen en in 1969 rellen uitbraken. De bezoekers besloten na jaren van treiterijen door de politie terug te vechten. Het werd de start van de homorechtenbeweging. Van Hoogstraten: “Chelsea en The Castro waren progressieve broeinesten, waar idealen als tolerantie en gelijkheid als vanzelfsprekend golden. Homoseksuelen gingen daar graag naartoe.”

Waarom kent Nederland geen homowijken? Van Hoogstraten:

“Ik vermoed dat doordat er in de VS weinig politieke inzet is voor homorechten, het op het niveau van de samenleving zelf gebeurt. Grassroots. In Nederland wordt die strijd veel meer in de politiek uitgevochten.”

En waarom is er in Amerika geen ophef over? Valk:

“Nederland is een klein en dichtbevolkt land. Amerika is anders. Mensen kunnen hier uitstekend naast elkaar leven.”

The Stonewall Inn. ANP / EPA / Andrew Gombert