Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

Cultuur

Ze willen allemaal wegvliegen

Theater //

I see you

4

Er hangt een magische sfeer van vervreemding in de voorstelling I see you van Naomi Velissariou. Drie personages, in het wit gekleed, glijden rond op rolschaatsen. Ze zijn zowel handelend personage als verteller. Ze verhalen over hun lotgevallen: een getrouwde, veertigjarige man wenst desperaat een one night stand met een verdoold meisje. Uiteindelijk bemint hij haar op het bed van zijn dochter. De broer van het meisje bevindt zich ergens op een pervers feesteiland waar hij niet wil zijn.

Theatermaakster Velissariou vond bij Huis Clos, Sartres spel van de menselijke hel, inspiratie voor deze beklemmende voorstelling. Samen met schrijver Rik van den Bos en regisseur Eric de Vroedt geeft zij vorm aan Sartres hedendaagse inferno.

Twee spelers dragen met Velissariou het drama, Bram Coopmans en Sadettin Kirmiziyüz. De hunker van de man naar de liefdesnacht vertolkt Coopmans onnavolgbaar goed: ongeduldig, verleidelijk, egoïstisch. Kirmiziyüz houdt een symbolisch betoog over een koffer die op de luchthaven in cellofaan wordt gewikkeld. Met haar krachtige, geëmotioneerde stem geeft Velissariou diepte aan haar rol. Prachtig is de scène waarin ze verhaalt over de marmeren engel in het Louvre, de Nikè van Samothrace. In beeldende taal zet ze de engel voor onze ogen neer. Als ze aan het slot haar armen spreidt en vliegbewegingen maakt, toont ze de kern van haar rol: weg willen vliegen.