Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Emancipatie

Op jacht naar doodsdrugs in Kaapstad

Er leeft een vreemde misvatting over drugs. Mensen raken er verslaafd aan omdat ze lekker zijn, niet omdat ze elkaar dan schuimbekkend van paranoia de schedel inslaan. De marketing van zo’n partydrug zou op serieuze problemen stuiten.

Maar niet in Zuid-Afrika kennelijk, waar ‘Tik’ de jongste doodsdrug is die de townships teistert. Een duo gemankeerde rechercheurs opent de jacht, na een extreem bloedige confrontatie met dealers op een strand: de zwarte rechercheur Ali Sokhela (Forest Whitaker), tijdens de Apartheid door herdershonden verminkt op een plek waar het pijn doet, en zijn grondig verlopen blanke collega Brian Epkeen (Orlando Bloom).

Als tegenpolen werkt dit duo goed: Blooms nerveuze energie completeert de grimmige melancholie van Whitaker. En hoewel het de vraag is of het ruim twintig jaar na de troonsbestijging van Mandela zo verstandig is een blank complot achter alle ellende van de townships te bespeuren, resoneert dit weinig subtiele duel tussen wraakzuchtige schimmen uit de Apartheid wel.

Omdat het decor en de kwesties nogal exotisch zijn, hebben de makers de zaak op scriptniveau kennelijk zo voorspelbaar mogelijk gehouden, met veel achtervolgingen, „lever je badge maar in” en „we hebben je vrouw”. Dat is misschien verstandig, maar zo verheft City of Violence zich, ondanks de politieke subtekst, niet echt boven het niveau van een energieke routinethriller.