Nu willen ze de gevangenis niet meer uit

Al bijna twee jaar zwerft een groep uitgeprocedeerde asielzoekers in Amsterdam van tijdelijke opvang naar tijdelijke opvang. Eerst was er een tentenkamp. Toen dat werd opgedoekt volgde de Vluchtkerk. Vervolgens de Vluchtflat, het Vluchtkantoor, de Vluchtmarkt, de Vluchtgarage en sinds januari de Vluchthaven: een leegstaande voormalige gevangenis in Amsterdam.

En dat is cynisch, aldus fotograaf Ton Hendriks. „Het is een groep mensen met veel gevangeniservaring. In het land waar ze vandaan komen hebben ze vaak vastgezeten. Ze zijn mishandeld en gemarteld. En na hun vlucht naar Nederland hebben veel van hen hier in de gevangenis gezeten, omdat ze illegaal waren.”

Er was dus ook wel wat weerstand toen bleek dat de asielzoekers tijdelijk konden worden opgevangen in een voormalig cellencomplex. Maar binnen een maand veranderden de cellen in „gezellige kamertjes”, zo merkte Hendriks toen hij in januari begon met het maken van portretten van de asielzoekers. „Op de foto’s zie je celbewoners in ingerichte kamertjes die vrij kunnen rondlopen. Maar het wrange is: het blijven eigenlijk gevangenen. Ze kunnen geen kant op. Ze mogen niet in Nederland blijven, maar gaan ook niet terug naar hun land van herkomst.”

Afgesproken is dat de groep de Vluchthaven dit weekend zou verlaten, maar bij gebrek aan een alternatief zijn de asielzoekers voorlopig niet van plan om te vertrekken. Hendriks: „Eerst wilden ze er niet in, nu willen ze er niet meer uit.”