Zwarte komedie in de sneeuw van Minnesota

Fargo Tv-serie is vervolg op speelfilm, met nieuwe mensen in soortgelijke rollen, in de geest van de gebroeders Coen.

‘You betcha. Yâh.’ Als er in de tv-serie Fargo één zin is die even vaak wordt uitgesproken als in de originele speelfilm Fargo dan is het deze wel. De nieuwe tiendelige tv-serie Fargo, waarvan videodienst Netflix op dit moment iedere week een aflevering online plaatst, is gebaseerd op de filmklassieker van de gebroeders Coen uit 1996. De speelfilm speelt zich af in het ijzige winterlandschap in North Dakota en Minnesota en gaat over de sukkelige autoverkoper Jerry Lundegaard (William H. Macy) die zijn vrouw door twee criminelen laat ontvoeren in de hoop daarmee losgeld van zijn schoonvader af te troggelen. De hoogzwangere politieagente Marge Gunderson (Frances McDormand) pluist het smerige zaakje uit en weet de boel, na een hoop misverstanden, keurig op te lossen.

Voor de oorspronkelijke film van Fargo lieten de broertjes Coen zich inspireren door de moord op Helle Crafts, een Deense stewardess uit Connecticut die in 1986 door haar man werd doodgeslagen en door een houtversnipperaar gehaald. In de film is het niet de ontvoerde echtgenote die in mootjes wordt gehakt, maar zien we de voet van de lichtaangebrande crimineel Carl Showalter (Steve Buscemi) zachtjes op en neer dansen in de houtversnipperaar; een verwijzing naar het waargebeurde verhaal.

Datzelfde verwijzingsspel wordt nu voortgezet in de tv-serie Fargo, in feite een direct vervolg op de film. Het verhaal lijkt sterk op de film, alleen speelt de serie zich nu niet af in 1987, maar in 2006. Met nieuwe rollen, nieuwe acteurs, maar ze lijken op de vorige. Zenuwpees Jerry Lundegaard heet dit keer Lester Nygaard (Martin Freeman, die ook Watson speelt in de BBC-serie Sherlock) en werkt bij een verzekeringsmaatschappij in het stadje Bemidji in Minnesota. Allison Tolman speelt de nuchtere, niet-zwangere agente Molly Solverson en Billy Bob Thorton zet een uiterst geslaagde criminele psychopaat neer. Zijn platte kapsel en onderkoelde gedrag verwijzen naar Javier Bardem in No Country for Old Men (2007).

Plannen om het script van Fargo te vertalen naar een tv-serie, waren er al veel langer maar stuitte op verzet. Toch wist de Amerikaanse kabelzender FX de broertjes Coen te overtuigen mee te doen aan de tv-variant, mede dankzij de huidige populariteit van kwalitatieve tv-series, maar ook met een flink bedrag en een goede cast. Romanschrijver Noah Hawley, die ook al meeschreef aan de film uit 1996, werd gevraagd het script te schrijven.

Het resultaat is een succes. De serie is even zwart, absurd en droogkomisch als het origineel en weet met het nieuwe scenario waarin ook onverwachte personages opduiken, opnieuw te boeien.

Charmant is ook dat verhaallijnen uit de speelfilm weer worden gecontinueerd in de serie. Zo begraaft Buscemi ergens in de speelfilm de koffer met losgeld in het besneeuwde landschap van Minnesota en plant hij, bij wijze van herkenningsteken, een rode ijskrabber in de sneeuw. Deze ijskrabber wordt in de tv-serie weer opgemerkt door Stavros Milos (Oliver Platt), een arme migrant die dankzij deze vondst uitgroeit tot de supermarktkoning van Bemidji. Een kleine verwijzing die de ware filmfreak in verrukking brengt.