Ook de vertelstem van Thomas Quasthoff is vol kleuren en nuances

Zaterdag werd in de Rotterdamse Doelen een hele dag Brahms gezongen door zangstudenten, deelnemers aan een masterclass en zelfs publiek bij een meezingconcert. Elly Ameling vergeleek Brahmsopnamen van beroemde zangers. De Brahmsdag van de Vrienden van het Lied, die de actuele liedcultuur van het Songfestival aan zich voorbij lieten gaan, culmineerde in een eminente uitvoering van de cyclus Die schöne Magelone met bariton Thomas Quasthoff als verteller.

Quasthoff, in 1959 geboren met ernstige afwijkingen aan armen en benen als gevolg van de thalidomide die zijn moeder gebruikte tijdens haar zwangerschap, nam in 2012 wegens gezondheidsproblemen afscheid van het podium. In vier decennia had hij een wereldcarrière gemaakt met zijn fenomenale stem en enorme présence, die zijn handicap verre overstralen. Hij geeft les aan een conservatorium in Berlijn.

Nu was Quasthoff weer een uur en drie kwartier op het podium in Brahms’ Die schöne Magelone (1861-’69). De bariton Michael Volle, begeleid door pianist Helmut Deutsch, zong de vijftien contrastrijke liederen over de liefde tussen de jonge middeleeuwse graaf Peter en de mooie prinses Magelone. Vanachter een lessenaar legde Quasthoff tussen de liederen op tekst van Ludwig Tieck de vele verwikkelingen uit.

In een interview had Quasthoff al zijn liefde voor het werk beleden: Brahms is zijn lievelingscomponist, met de kitsch in het heerlijke sprookjesachtige verhaal kun je declamerend ongelooflijk veel doen. Daarin slaagde Quasthoff, ooit presentator bij de radio, volledig. Hij speelde al sprekend op subtiele wijze met alle zangtechnieken: volume, intonatie, het leggen van accenten, verschillen in klankkleur en tempo, het aanbrengen van reliëf en stiltes. Curieuze observaties werden doeltreffend uitgelicht, verwondering en licht cynisme leidden tot gegrinnik. Samen met de krachtig, heroïsch en flexibel zingende Michael Volle en de voortreffelijke Helmut Deutsch kwam het tot een gedenkwaardige ode aan Brahms.