Eigentijdse Schubertiade

De salon of muzikale soirée geldt als belichaming van het Romantische muziekleven. De componist achter het klavier, een schare vrienden en groupies om hem heen. Een informele, aandachtige sfeer. Iets van deze ambiance, die het moderne concertleven zo vreemd is geworden, roept de Franse pianist Bertrand Chamayou (1981) op met zijn nieuwe cd. In een denkbeeldige ‘Schubertiade,’ die in het 19de-eeuwse Wenen niet had misstaan, belicht hij verschillende kanten van de Weense grootmeester. Naast de onstuimige Wanderer-Fantasie klinken de bezonken Drei Klavierstücke (1828). Daarnaast transcripties en liedbewerkingen, van Liszt tot Strauss. Chamayous spel is van een opvallende klankbeheersing en transparantie. Wel voedt hij het doorgeschoten beeld van Schubert als zwarte melancholicus. Alle langzame delen zijn traag en zwaarmoedig. Weinig cadans en lichtvoetigheid. Terwijl Schubert in de hoogste toppen van zijn oeuvre juist door zijn tranen heen lachte.