Rust tussen camp, kermis en drama

Nederlandse inzending The Common Linnets plaatst zich simpel en stijlvol voor finale in Kopenhagen

Feest in Kopenhagen bij de deelnemers van de halve finale van de 59ste Eurovisie Songfestival.
Feest in Kopenhagen bij de deelnemers van de halve finale van de 59ste Eurovisie Songfestival. Foto Andres Putting/EBU

Een geruststellend lachje naar elkaar. Het ging heel goed, bijna gemakkelijk zelfs. Broeierige blikken waren het in lange shots, een wenkbrauw subtiel maar ráák omhoog in de close-up. En dan de unisono zang: het duo The Common Linnets gaf op het Eurovisiepodium een foutloze uitvoering weg van hun ingetogen countrynummer Calm After The Storm en plaatsten zich, toch nog onverwacht, voor de finale zaterdag. Hun act was stijlvol, met slim op-de-huid camerawerk en prachtige visuals van een snelweg en een razende storm die gaat liggen. De ruim drie minuten vormden een rustpunt tussen alle camp, kermis en uitvergroot drama op dit Europese muziekspektakel.

Aan de eerste halve finale van de 59ste editie van het Songfestival in de B&W Hallerne op een oude scheepswerf in Kopenhagen, deden zestien landen mee. Ilse DeLange en Waylon waren als veertiende aan de beurt, na het frivole feestnummer van Portugal. De selectie verliep net als vorig jaar volgens een thrillerscenario: Nederland werd pas als negende genoemd, na Zweden en voor IJsland. De uitslag was gevormd door de stemmen van tv-kijkers en de vakjury’s uit alle 37 landen.

„Wat was het spannend”, zuchtte Ilse DeLange in haar witte jurk van de Deense ontwerper Claes Iversen na afloop. „Maar toen The Netherlands werd genoemd stonden we echt op de banken.” Vorig jaar zorgde zangeres Anouk ervoor dat Nederland voor het eerst sinds 2004 niet in de eerste ronde werd weggestemd.

Bij de persconferentie met de beste tien (Hongarije, Montenegro, Rusland, Armenië, Azerbajdzjan, San Marino, Oekraïne, Zweden en IJsland) namen The Common Linnets wapperend met vlaggetjes, plaats tussen IJsland en Zweden. Buurland België heeft het met Axel Hirsoux niet gehaald. Nadat de Oekraiense zangeres haar geluk had gedeeld („Alles wat ik doe is voor mijn land”) en San Marino zich sprakeloos toonde omdat het land voor het eerst de finale heeft gehaald, kregen The Common Linnets een warm onthaal.

Ze was nu weer een beetje gekalmeerd, vertelde DeLange. Want eigenlijk was ze „best een beetje hysterisch”. Ook Waylon schudt zijn hoofd vol ongeloof: „Dit is voor mij een beetje teveel allemaal. Ik wil drinken en feest vieren in het hotel.” De kritiek op het liedje was aanvankelijk niet mals. Dat de criticasters nu de mond gesnoerd is met hun eigenzinnige muzikale keus voelt wel lekker, lacht DeLange. „Maar we waren daar niet zo mee bezig. We hebben gewoon altijd geloofd in dit liedje. Het is mooi dat dat internationaal wordt erkend.” The Common Linnets zijn goed genoeg voor de zege in Kopenhagen, zei Waylon.

Pikant was dat voor de persconferentie met duizend journalisten, cameraploegen en bloggers nog snel de naambordjes van finalisten Armenië en Azerbajdzjan werden gewisseld. Backstage was duidelijk de wens uitgesproken dat de landen niet naast elkaar moesten zitten – het leverde geroezemoes op in de volgepakte zaal.

Ook Rusland en Oekraïne schopten het tot de eindstrijd. Hoewel in de inzendingen geen verwijzing naar de dreigende oorlog te vinden is, was met boegeroep na het optreden van Rusland en bij de uitslag toch spanning te merken. De Russische zusjes Tolmatsjeva gaven aan niet te willen concurreren met de rest van de landen. „De wereld kan een voorbeeld aan ons nemen op het Songfestival”, klonk het correct.

Bij de persconferentie lootten The Common Linnets een plek in de tweede helft van de finale, die als het meest gunstig wordt beschouwd. In de bookmakerspolls is Nederland direct naar de zevende plek geschoten. In zeven landen staat het liedje nu in de iTunes top 10.

Fusieomroep AVROTROS knijpt in de handen. Het afvaardigen van een gerenommeerde artiest bleek vorig jaar al een droomscenario. Omarmde Nederland dankzij Anouk en haar lied zonder opsmuk het festival, nu bewijzen populaire zangers Ilse DeLange en Waylon dat het sturen van totaal onervaren artiesten terecht voorbij is. „Dit is een winstpunt voor de kwaliteit van het Eurovisiefestival”, concludeerde mediadirecteur Remco van Leen.

Morgen is de tweede halve finale met onder meer Conchita Wurst, de ‘vrouw’ met de baard, voor Oostenrijk, en Polen met zijn Slavische platte hitsong. De vijf landen – Spanje, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Italië – en gastland Denemarken hebben sowieso een plek in de finale.