Herlings is stillekes aan de man van één miljoen

Ook dit seizoen domineert de negentienjarige Jeffrey Herlings de MX2-klasse. Zijn rivalen vinden hem te goed, maar zijn fabrieksteam is commercieel beter af als de Nederlander niet promoveert naar de hoogste MXGP-klasse.

Foto Bas Czerwinski

Arnaud Tonus veegt dat verdoemde Nederlandse zand van zijn gezicht, zet zijn gelaatsuitdrukking in de modus ‘vriendelijk’ en zegt: „Ik oordeel niet over mijn concurrenten.” Maar blij is de Zwitserse motorcrosser niet nadat hij in de ‘zandbak’ van Valkenswaard voor de zoveelste keer door Jeffrey Herlings in een grand prix is verslagen.

„Dat zand, dat verrekte zand”, bromt Tonus in keurig Oxford-Engels. „Daarin is Herlings onverslaanbaar. Wat wil je. Holland is zand; daarin is hij opgegroeid. Op circuits met een harde ondergrond kan ik hem beter tegenstand bieden.”

Zo is het precies: beter tegenstand bieden. Meer niet, want Herlings is in de MX2-klasse (tot 250cc) zo dominant dat hij overal ter wereld wint, van Thailand tot Italië en van Qatar tot Bulgarije. De ondergrond maakt hem echt niet uit.

Ja, Tonus won een maand geleden in Brazilië – zijn eerste grandprixzege – maar dat was bij absentie van Herlings wegens een schouderblessure. In alle andere grands prix is de 22-jarige Zwitser al anderhalf jaar niet boven ‘De Kleine’ uit Nederland geëindigd.

In Valkenswaard was Tonus’ nederlaag om twee redenen pijnlijk. Eén: hij raakte in de eerste manche achterop door twee valpartijen en werd door Herlings bijna op een ronde achterstand gezet. Dat zou ernstig gezichtsverlies zijn geweest voor de leider in het WK-klassement van dat moment. Twee: Herlings duwde Tonus dankzij de twee mancheoverwinningen van de voorlopige WK-troon. De Nederlander boog in Valkenswaard zijn achterstand in het klassement van vijftien punten om in een voorsprong van vijftien punten.

Herlings is in de MX2 ook de enige die recht heeft op die positie. Hij is zo ijzingwekkend goed, dat de concurrentie telkenmale wordt gedegradeerd tot programmavulling. Logisch dat uit die hoek kritische geluiden opstegen toen Herlings besloot ook dit jaar MX2 te gaan rijden. Zijn tegenstanders vinden dat een motorcrosser van zijn niveau thuishoort in de hoogste klasse, de MXGP (tot 450cc).

Dat vindt de negentienjarige Herlings op basis van zijn kwaliteiten zelf ook. Maar waarom zou hij zijn concurrenten pleasen? Uitdagend: „Ik ben nog jong; in de MX2 zelfs een van de jongste. Ik kan nog veel ervaring opdoen. Want die heb ik nodig als in de MXGP Antonio Cairoli [de Jeffrey Herlings van de MXGP, red.] wil verslaan. En ik wil graag records breken. Als ik weer wereldkampioen word, is dat voor de derde keer op rij. Dat is weinigen gelukt, zeker geen coureur van mijn leeftijd.”

Promotie van Herlings ligt ook om een andere reden niet direct voor de hand. Hij maakt samen met Cairola deel uit van Red Bull KTM, het fabrieksteam van de Oostenrijkse motorfabrikant. Voor KTM is het commercieel interessant om met Cairoli en Herlings beide motorcrossklassen te domineren. Enige druk uit die hoek wordt stevig ontkend, maar ook met zachte dwang kan iemand een gewenste richting opgeduwd worden.

Stefan Everts, de Belgische teammanager van Cairoli en Herlings, erkent dat de bestaande indeling voor KTM „de beste oplossing” is. Maar de voormalige motorcrosser, die dankzij tien wereldtitels in eigen land als een levende legende wordt gezien, beweert dat Herlings volkomen vrij is in zijn keuze. „Hij heeft nog een contract voor één jaar, maar wij gaan hem zeker niet verplichten om in de MX2 te blijven. De keus is aan hem.”

Bij het maken van een keuze vóór of door Herlings zal doorslaggevend zijn hoe graag KTM de Nederlander onder contract wil houden. Een kampioen is gewild. Everts vertelt dat Herlings momenteel be hoorlijk hot is. „Ze willen hem allemaal.”

Bevreesd dat de motorcrosser bij zijn team vertrekt, is Everts desondanks niet. „Omdat wij weten hoe we met Jeffrey moeten werken. En Jeffrey weet zich bij ons gegarandeerd van een goed begeleidingsteam, waar hij zich prettig bij voelt. Ik denk niet dat hij ons team zomaar gaat verlaten.”

Maar ook Everts weet dat onder druk alles vloeibaar wordt. Wie zegt dat Herlings niet zal bezwijken voor het geld. Bij een eventueel vertrek zal er overigens wel een bedrag van rond een miljoen euro of meer neergeteld moeten worden. Want Herlings benadert bij behoud van zijn uitmuntende prestaties nu al dat bedrag.

Everts, in een vlaag van transparantie: „Zijn inkomsten gaan stillekes aan richting een miljoen euro. Let wel, dat bedrag krijgt hij nog niet. Herlings komst enigszins in de buurt als hij de rest van het seizoen alles wint, zodat zijn bonussen maximaal zijn.”

Herlings praat niet over geld. Hij wil winnen, altijd winnen. Dan volgt de beloning vanzelf. Dat voorspelbaarheid de MX2 saai maakt, begrijpt hij ook. Herlings zit er niet mee. Breed lachend: „Ik vind het wel goed zo.”

    • Henk Stouwdam