Ze lazen strips bij de ‘Matthäus’!

Mijn achttien jaar oudere zus stuurde mij in 1948 als 10-jarige naar het speciaal voor de Matthäus Passion geformeerde jongenskoor in Nijmegen.

Eerst repeteerden we met pianobegeleiding, maar eindelijk kwam de grote dag dat we met het Gelders Orkest mochten zingen. Ik kreeg toen de schrik van mijn jonge muziekleven: vanaf onze plaats achter het orkest zag ik dat de orkestmusici snoepten en… stripverhaaltjes lazen als ze niet hoefden te spelen. Mijn hoge achting voor orkestmensen donderde met geweld in; thuis werd namelijk met een soort eerbied over klassieke muziek gesproken.

Ik had wel Bachs muziek voor mijn hele leven ontdekt.