Tranen bij Bachs standbeeld

Zomervakantie 2009.

Eerst naar Tsjechië. Daarna naar voormalig Oost-Duitsland. Voor mij bedevaart naar Bach (Leipzig, Weimar, Eisenach), voor mijn partner zoektocht naar slagvelden als Jena en Auerstadt.

We zitten in Leipzig op een terrasje tegenover de Thomaskirche. Bij het standbeeld van Bach gaat een groep Japanners (achteraf blijkbaar niet zomaar een groep, maar een koor) staan en begint te zingen: O Haupt voll Blut und Wunden.

Ik barst in tranen uit.

Waarom? Dat kon ik toen niet zeggen. En dat hoeft ook niet.

Het geeft wel aan wat Bachs muziek betekent over de hele wereld.