Het broccoli-evanstelie

Ja, ja, Joël Broccaert. Nu weten we het wel met dat gelul over die broccolisteeltjes. Met je slagzinnen en je flauwe woordgrappen. Maar ik ben niet de enige hè. Er zijn er meer die met net zoveel verve het broccoli-evanstelie verkondigen. Zwaargewichten als Mari Maris – auteur van de Groentebijbel: van aardappelpuree tot zuringsoufflé, vorig jaar uitgekomen en nu al een standaardwerk – en collega-culi-columnist en auteur van I love groente, Janneke Vreugdenhil.

Maris schrijft: ,,Een groot gedeelte van de stronk wordt vaak weggegooid. Persoonlijk vind ik de stronk minstens zo lekker, en wat textuur betreft zelfs lekkerder, dan de roosjes.” Vreugdenhil over dit onderwerp: „Gooi trouwens nooit de steel van broccoli weg. (…) Persoonlijk vind ik de steel misschien wel het smakelijkste deel van een broccolistronk.”

Er zit minstens zoveel steel als roosjes aan een broccoli, dus het is hartstikke zonde om die niet te eten. U hoeft ze natuurlijk niet apart van elkaar te gebruiken. De steel doet er net zo lang over om gaar te worden als de roosjes, zegt Maris. En: ,,U kunt ook de hele stronk rechtop in een aspergepan koken; zet daarbij alleen de steel onder water, zodat de roosjes gestoomd worden.”

Alles leuk en aardig, maar u zit nu wel mooi met een groentela vol roosjes van de afgelopen twee weken. Geen zorgen, ook daar heb ik een oplossing voor: de broccolicake van Dionne van Zijl, van de Youth Food Movement. Die maakte zij onlangs voor een all-broccoli-diner als toetje. En dat is minder gek dan je denkt.

Meng de boter (op kamertemperatuur) met suiker in een keukenmachine. Klop de eieren er een voor een door. Zeef het meel en spatel door het mengsel. Spatel de rasp en het sap van de citroenen samen met het maanzaad voorzichtig door het beslag. Giet de helft van het beslag in een ingevette cakevorm (eventueel bekleed met bakpapier). Zet de broccoliroosjes naast elkaar, rechtop, in de vorm en giet de rest van het beslag eroverheen. Bak de cake ongeveer 40 minuten op 175 graden Celsius.