Liefde voor verlaten bedrijfspanden

Maarten van Aken, Polaroid III (2014, olieverf/doek, 24×18 cm)
Maarten van Aken, Polaroid III (2014, olieverf/doek, 24×18 cm)

Volgens zijn galeriehouder werkt Maarten van Aken (1985) in de voormalige Polaroidfabriek in Enschede. Daar gedijt hij ongetwijfeld goed, want uit zijn schilderijen spreekt een grote liefde voor oude industriële gebouwen. Voor verlaten bedrijfspanden die op enig moment tegen de grond gaan of tot hippe kantoren worden opgeknapt en waarin tot die tijd kunstenaars mogen werken. Bij iedere openstaande deur ruikt het naar verf en terpentijn.

Van Aken schildert de ontmantelde werkvloeren in zo’n pand, de zuigende perspectieven in reeksen pilaren, de opgespannen doeken in de gangen en andere, meer veranderlijke trapeziums: de ramen die op wanden en vloeren worden geprojecteerd als de zon schijnt. Allemaal horizontale, verticale en diagonale lijnen. Ze definiëren strakke vlakken, die licht zijn of donker en die elkaar versterken. Want een lichtplek wordt pas echt licht met schaduw eromheen. Van de kleur in de schaduwen maakt Van Aken veel werk. Zijn schaduwpartijen zijn niet onbestemd grijzig, maar paars, blauw, rood en groen.

In Het Kunstgemaal in Bronkhorst ruikt het ook naar verf. De galerie is pas anderhalve week geleden geopend, in de vroegere beheerderswoning naast een gemaal in de IJsseldijk. De kunst moet er concurreren met een weids uitzicht op wolken en weiden.

Initiatiefnemer Joost Wolters is als kleinzoon van de vroegere gemaalbeheerder en publiciteitsmedewerker van het Stedelijk Museum vertrouwd met zowel het gemaal als de hedendaagse kunst in Nederland. Het programma voor dit jaar belooft een mooie mix van bekende kunstenaars en getalenteerde nieuwkomers.

Van Aken behoort tot de laatste groep. Op de openingstentoonstelling hangen alvast zestien werken van hem. In de herfst krijgt Van Aken Het Kunstgemaal voor zich alleen. Goede reden om er dan opnieuw te gaan kijken.