Ik zoog zijn woorden op als een spons

„Geen schrijver heeft me zo beïnvloed en geraakt met zijn verhalen als de vorige week overleden Gabriel García Márquez. Hij is mijn literaire held. Toch noem ik hier de Nederlandse schrijver en schrijfdocent Jan Brokken, omdat hij me leerde wat er nodig is om te schrijven.”

Jaren geleden bezocht ik een van zijn lezingen waarin hij prachtig vertelde over het schrijverschap. Ik zoog zijn woorden op als een spons en kocht meteen zijn boek De wil en de weg, over het schrijven van romans en verhalen. Daarin licht hij regels toe als: kill your darlings en show, don’t tell, maar vertelt hij ook over het belang van herschrijven.

„Een eerste versie ontstijgt nog niet het anekdotische, pas bij het herschrijven ontstaat er literatuur. Tijdens het herschrijven komt het verhaal naar boven en gaat het stilistisch schitteren met metaforen en vergelijkingen. Je moet net zo lang blijven schaven tot je het gevoel hebt dat het goed is.

„Schrijven is afzien, zegt Brokken. Dat vond ik een prettige bevestiging van wat ik ook ervoer. Er heerst zo’n romantisch beeld over het schrijverschap, terwijl het fysiek afzien is. Tijdens het schrijven van mijn roman Verloren grond dacht ik om vier uur ’s nachts vaak dat ik om ging vallen, maar ik had nou eenmaal een deadline en wilde er alles aan doen om het verhaal zo goed mogelijk af te leveren. Het resultaat is dat ik echt tevreden ben en mijn roman een negende druk beleeft, met dit jaar vertalingen in Zweden en Turkije.

„Weet je wat trouwens toevallig is? Toen Jan Brokken zelf jong was heeft hij Gabriel García Márquez mogen interviewen. Die gaf hem op zijn beurt een schrijftip: beëindig je werkdag met een alinea in klad, dan ligt er vast een beginnetje. Want het is verdomd lastig om met een leeg vel te beginnen.”