Magnetische kuikentjes

De aarde werkt als een gigantische ronde magneet op kippen, zo schrijven Australische gedragsonderzoekers in Journal of Ethology. Zij vonden ronddribbelende gele kuikentjes voorbeeldige proefpersonen om het aardmagnetisch zintuig van vogels te ontleden. Want wanneer komt die gevoeligheid er die zo handig is om je plaats in de wereld te weten en prille doelen te vinden?

Kuikentjes van verschillende leeftijden leerden in een box een beloning te vinden op een vaste plaats, achter schermen. Daarna werd de abstract ingerichte box listig gedraaid. En kijk: beginnende kippen tot tien dagen lopen dan dommig in alle richtingen, ongetwijfeld verontwaardigd piepend. Maar vanaf hun elfde dag duiken ze vaak zelfverzekerd de goede hoek in.

Dat is knap, van de al wat oudere jongeren onder de kippen. Maar van de echte paaskuikentjes valt het toch flink tegen. Nu geldt als verzachtende omstandigheid natuurlijk dat dit Australische kuikens zijn, die goedbeschouwd ondersteboven hangen op de grote ronde magneet en daar moet je aan wennen. Dan word je ook nog gedesoriënteerd en in een draaibare hi-tech doos gestopt. De evolutie heeft daar al op gerekend, maar vindt dat pas vanaf de elfde dag belangrijk. Voor die tijd hebben normale kuikens dan ook dat andere grote ronde lichaam – hun moeder.