Mauritshuis kan mooiste zaal weer laten zien

Een voorproefje van het fors verbouwde Mauritshuis.

Door onze redacteur

De mooiste zaal van het Mauritshuis is klaar. Het museumpersoneel zag gisteren, tijdens een voorbezichtiging, dat het is gelukt: tien restauratoren hebben het voor elkaar gekregen de in decennia opgebouwde verkleuring door kachelstraling van de schilderingen van de Venetiaan Giovanni Antonio Pellegrini te halen. Het publiek kan dit voor het eerst zien op 27 juni, wanneer het museum na twee jaar verbouwen weer opent. De oppervlakte van het museum is dan twee keer zo groot als het was.

De drie plafondschilderingen op doek van Pellegrini (1675-1741) tonen zich voor het eerst in jaren weer als ramen naar buiten. Ze geven zicht op geschilderde lucht waarin, op schilderij één: een allegorische figuur de nacht verjaagt (en de vleermuizen); op schilderij twee: de Romeinse godin voor de dageraad, Aurora, het ochtendgloren brengt; op schilderij drie: Apollo voor de zon langs vliegt.

Op de echte ramen zit een bijna onzichtbaar filter. Enkele uren voor de interne presentatie, toen deze krant een kijkje mocht nemen en de eerste foto’s kon maken, bleek dat goed te werken. Midden in het verbouwingsgeweld van de omringende zalen was het licht uitgevallen: hoe stralend het weer buiten ook was, binnen bleef het donker en waren vleermuizen, Aurora en Apollo vrijwel onzichtbaar.

Toen het licht was gerepareerd, bleek waarom de Pellegrini’s in de Gouden Zaal het recht hebben zich op dezelfde wijze aan het publiek te tonen als de Hollandse meesters waar het Mauritshuis beroemd om is: Vermeer, Hals, Rembrandt. Eerdere museumdirecteuren dachten daar anders over en plaatsten er onder andere de informatiebalie. Nog eerder werkten archivarissen er. Na heropening van het Mauritshuis, is de Gouden Zaal onderdeel van het museum.

Het museum noemt de restauratie „een totale metamorfose”. Er bestaat zelfs een manier om iets van de transformatie te zien. Restaurator Carol Pottasch wijst naar een heel klein donker hoekje, van zo’n 2 bij 5 cm, op een van de plafondschilderingen. Het is het enige plekje van de 34 vierkante meter door Pellegrini beschilderd doek dat niet is gerestaureerd: het lijkt een donker gaatje in het doek.