Leuke ridicule puinhopen

Epos //

Pompeii

In het eerste half uur van Pompeii wordt de vervaarlijke Vesuvius door regisseur Paul W.S. Anderson meermalen in beeld gebracht, een aankondiging van de dood die Pompeii in het jaar 79 wacht.

Anderson weet wat een blockbuster nodig heeft: wat kitsch, nobele helden, vuile schurken, stevige actie en noodlottige liefde. Zoals die tussen de Keltische gladiator Milo en rijkeluisdochter Cassia. Bloeit de liefde op, dan begint de Vesuvius te roken en rommelen. Milo’s familie stierf dankzij de sadistische Romeinse generaal Corvus (Kiefer Sutherland), en laat die nu net ook achter de mooie Cassia aanzitten. Maar Cassia ziet meer in Milo, vooral omdat hij paarden zo goed aanvoelt.

De fatale uitbarsting van de Vesuvius wordt zo de goddelijke wraak voor het onrecht dat de Romeinen de stam van de Keltische paardenfluisteraar aandeden. Anderson weet wel raad met actiescènes, zoals het duel tussen de nasmeulende puinhopen van Pompeii. Het is allemaal tamelijk ridicuul, en best amusant.