Geloof

Een muziekshow op de Groninger Vismarkt, Jack van Gelder in het pak van Pilatus en virtuele processies op het tweede scherm. Spektakel, dat is er bij The Passion. Maar uit de religieuze hoek komen gemengde reacties. Waar is het oorspronkelijke verhaal van Jezus’ lijdensweg?

Martin Hoondert, theoloog aan de Universiteit van Tilburg, deed onderzoek naar de eerdere uitvoering in Gouda. De kritiek uit religieuze kringen begrijpt hij goed. „Voor christenen wordt plotseling hun exclusieve, persoonlijke verhaal overgenomen door de populaire cultuur.” Daarnaast is er commentaar op het ‘hippe’ jasje dat het bijbelse verhaal krijgt. Hoondert: „Ik denk dat de kritiek vooral komt van mensen die naar de Matthäus-Passion gaan. Volgens hen doet dat wél recht aan het bijbelse verhaal. De popcultuur heeft, met de commerciële basis, een ander uitgangspunt.”

Maar die commercialiteit hoeft geen probleem te zijn. Tenminste, dat zegt Arjan Plaisier, secretaris van de Protestantse Kerk in Nederland, die financiële steun aan The Passion verleent. „Wellicht is het té veel opgesloten in de kerk. Het zou iets plechtigs zijn. Of misschien is het te veel geïdentificeerd met hoge cultuur, zoals de Matthäus-Passion. Waarom zouden we het daarnaast niet mengen met popcultuur?”  

Want, zegt Plaisier, het verhaal is ook bedoeld voor niet-gelovigen. „De eerste evangelisten vertelden het ook niet in elitaire bewoordingen, maar in het Grieks dat op straat gesproken werd. En Jezus liep daar toch ook? Het verhaal is niet bedoeld om in een christelijk hoekje weggestopt te zijn.” En dat Jan Dulles zich dan in een Jezuskostuum hijst? „Daar moet je niet te angstvallig over doen.”