Er waait een frisse wind in het Stedelijk

‘We got her!” Triomfantelijk duwde zakelijk directeur Karin van Gilst van het Stedelijk Museum vorige week tijdens de perspresentatie haar nieuwe collega naar voren. Met de benoeming van Beatrix Ruf als artistiek directeur heeft het Stedelijk zijn „schaap met vijf poten” gevonden. Een directeur met een internationale reputatie en een indrukwekkende lijst tentoonstellingen op haar naam (zie pagina C3-C4). Ze was nog wat zenuwachtig, meldde Ruf. Maar intussen pareerde ze de cynische vragen van de Nederlandse pers met flair. Natuurlijk ging ze Nederlands leren. Ja, ze kende de tumultueuze geschiedenis van het Stedelijk. En ja, ze kon goed omgaan met ambtenaren. Binnen tien minuten had Ruf haar kritische publiek voor zich gewonnen. De vier magere jaren onder de vorige directeur Ann Goldstein leken in één klap vergeten.

Tijdens Goldsteins bewind, zo werd vaak geklaagd, was er te weinig reuring in het museum. Tentoonstellingen als die van Mike Kelley en Malevitsj kregen weliswaar positieve recensies, ze waren ook een tikkeltje braaf. Met Ruf, zo is de verwachting, zal het experiment weer gaan zegevieren in het Stedelijk. Toch is het niet eerlijk om, met de komst van zwaargewicht Ruf, Goldstein weg te zetten als tussenpaus. Onder Goldsteins directoraat beleefde het verbouwde museum een flitsende start. Het Stedelijk trok in 2013 een recordaantal van 700.000 bezoekers. En terwijl met veel spanning wordt uitgekeken naar de eerste tentoonstelling die Ruf in 2015 zal maken, gebeurt ook nu al veel avontuurlijks in het Stedelijk.

Een week voor Rufs benoeming had ik op een zonnige maandagmiddag nog een rondje door het museum gelopen en me verbaasd over hoe druk en levendig het er was. In de kelder van de badkuip, waar vormgever Marcel Wanders zijn showroom heeft ingericht, krioelde het van de toeristen. Boven, in de eregalerij, overdonderde de Canadese fotograaf Jeff Wall met zijn surrealistische lichtbakken. Er was ook ruimte voor de jonge Nederlandse fotografen Paulien Oltheten en Anouk Kruithof, die een spannende, onderzoekende dubbelpresentatie hadden ingericht. En in de vaste opstelling stuitte ik op de grootste verrassing: de nieuwe film Inferno van Yael Bartana – een bombastisch epos over de Tempel van Salomo in São Paulo.

Er waait dus al een frisse wind in het Stedelijk. Beatrix Ruf mag er nu een orkaan van maken.