Column: Test uw ‘Twitterbrein’. Op zoek naar de verloren zin

Arjen Fortuin
Arjen Fortuin Foto NRC Handelsblad

Omdat in alle goede nieuwsberichten een bepaalde ironie zit, lag het voor de hand dat uitgerekend #MarcelProust de hoofdrol speelde in een artikel uit The Washington Post, waarin die krant liet zien hoe de hedendaagse lezer geen reuzenromans als Op zoek naar de verloren tijd meer kan uitlezen omdat zijn #twitterbrein geen lange zinnen en complexe constructies meer kan verstouwen, geconditioneerd als het is geraakt om snel #steekwoorden te zoeken en zo in een razende #hinkstapscroll naar onderen te glijden, een methode die, zo beweerde het artikel, maakt dat we de adem missen om onze gedachten bij een roman te houden, waarbij dan die arme Proust weer van stal wordt gehaald, die, dat is de ironie, in de #literatuurgeschiedenis al decennia geleden werd gereduceerd tot een even herkenbare als behapbare anekdote over de plotselinge wederkeer van oude sensaties door het eten van een #madeleine, een verhaal dat zijn kracht ontleent aan de compacte #navertelling, zodat je kunt stellen dat Proust al lang vertwitterd wás en dat we voor de de facto onleesbaarheid van dat boek dus helemaal geen moderne media nodig hebben, zelfs de pas verschenen Nederlandse roman Geen tijd voor Proust van Jelle Noorman niet, daar de #recherche gewoon een beetje lang lezen is voor een mensenleven, wat het dan weer gemeen heeft met het genoemde artikel in The Washington Post wat ik nog lang niet uithad toen er rechtsonder in mijn scherm een persbericht verscheen over de verschijning van liefst 1.800 bladzijden #H.H.terBalkt, een explosie van dichterij onder de titel Hee hoor mij Ho simultaan op de brandtoren die je onmiddellijk de zekerheid geeft dat het twitterbrein een wonder van structuur is vergeleken bij het #genie van Ter Balkt, want wie raaskalt zal verdwalen, de tijd is een mesjokkeme dokter die ons desalniettemin voorschrijft om dwars tegen alle snelle verlokkingen in een stoel pakken en ons te begraven in dat kolossale Al wat schittert van de weergaloze @EleanorCatton, een vrouw van nog geen dertig, dus als er iemand een twitterbrein heeft is zij het, met 800 pagina’s die je zo bij de lurven grijpen dat je pas dagen later hoort dat @abdelkaderbenali, niet in een tweet, maar dan toch wel op Facebook, de jonge Nederlandse schrijvers #slapjanusserigheid verwijt, en een dropout-verleden op het @MLAmsterdam, al zegt hij natuurlijk weer niet wie of wat, waarmee zijn betoog al even #jijbakbaar is als dat van @JamalOuariachi een paar weken geleden, die vrouwen verweet niet avontuurlijk genoeg te schrijven, wat ik vaker denk bij het gemiddelde jongejongensboek dan bij @saskiadecoster, @1Gerritsen of @WytskeVersteeg, maar ach, wat kan het schelen, onze twitterbreinen missen toch het vermogen om de #literairediscussie helemaal tot het einde te voeren, al geldt deze #column natuurlijk als het levende bewijs van het feit dat u, goede #lezer, best in staat bent een lange zin tot u te nemen omdat u, in flagrante tegenstelling tot de auteur van diezelfde zin, wél de hele À la recherche du temps perdu heeft gelezen en #begrepen.

    • Arjen Fortuin