Arsène van Nierop: ‘Mijn lotgenoten in Mexico dragen mij op handen’

Naam: Arsène van Nierop (1946)

Woont: in Voorburg

Is: Gepensioneerd

Schrijft over: haar leven na de dood van haar dochter Hester (1970-1998)

Zie ook: de website van de Stichting Hester.

Waar, wanneer en onder welke omstandigheden is uw kind om het leven gekomen?
“Ons kind is Hester van Nierop, op vijf dagen na was ze 28 jaar. In Ciudad Juárez, Mexico, is ze op 19 september 1998 bewusteloos geslagen, verkracht, vermoord en met een handdoekje onder het bed geschoven.”

Wat zijn uw ervaringen met politie, justitie en rechterlijke macht, direct na de moord? En nadien?
“We raakten verstrikt in een labyrint van machtsmisbruik, corruptie en moord, wat de Mexicaanse overheid is. We zitten hier nog volop in.”

Is er een dader bekend, gearresteerd, veroordeeld? Zo ja, hoe ziet u terug op deze rechtsgang?
“De dader is bekend. Zie het persbericht hieronder, dat we afgelopen januari hebben uitgegeven.”

Wat zijn uw ervaringen met (diverse) media in dezen?
“Ik heb vlak na de moord op Hester geprobeerd de media verre van ons te houden. Dat is met de nodige moeite gelukt. Op dit moment maak ik dankbaar gebruik van de media. Nu lukt dat ook veel beter, omdat we daartegen emotioneel beter bestand zijn.”

Heeft u ook zelf contact gezocht met media? Zo ja, welke media? Waarom? Wat was toen uw ervaring?
“Nu wel.”

In hoeverre, en hoe, is uw visie op het (uw) leven veranderd door wat u heeft meegemaakt?
“Ik ben de stichting Hester (www.hester.nu) begonnen om de vrouwen in Ciudad Juárez te helpen in hun strijd tegen het geweld. Wij steunen de organisatie Casa Amiga, die vrouwen helpt op psychisch, medisch en juridisch gebied en voorlichting geeft over hoe geweld te voorkomen.”

Aan wie en/of waaraan heeft u de meeste steun ondervonden in de weken, maanden en jaren die volgden?
“Vrienden, gezin en familie. Daarna aan de psycholoog bij wie ik het eerste jaar liep.”

In hoeverre heeft de dood van uw kind in praktische zin uw leven veranderd - v.w.b. uw privé- of werksituatie?
“De stichting Hester is een halve dagtaak. Bovendien heb ik tien jaar na haar dood een boek geschreven over mijn ervaringen: Noodkreet uit Juárez. Het boek wordt in maart/april gepubliceerd in het Spaans, in Zuid- en Midden-Amerika.”

Heeft u professionele hulp gehad om de dood van uw kind te verwerken? Zo ja, wat was uw ervaring hiermee?; heeft het u geholpen?
“Ik heb een jaar professionele hulp gehad en dat heeft me fantastisch geholpen.”

Heeft u, zo mogelijk, behoefte gevoeld aan contact met de dader(s)? Mocht u dit hebben gehad, hoe heeft u dit ervaren?
“Ik heb er geen behoefte aan. Gelukkig zit hij ook aan de andere kant van de wereld.”

Zou er ook een ’lichtpunt(je)’ te melden zijn na of naar aanleiding van de dood van uw kind - iets dat uw leven (weer) betekenis geeft, iets dat u nu als positief ervaart?
“Ik word op handen gedragen door mijn lotgenoten in Mexico. In november was ik daar. Ze vinden het fantastisch dat ik dat boek heb geschreven en dat het nu vertaald en uitgegeven gaat worden. Ook in Nederland krijg ik op dit moment zoveel complimenten dat ik er af en toe verlegen van word.

“Natuurlijk krijg ik er Hester niet mee terug. Het gemis en verdriet blijven, maar ik heb mijn leven gelukkig weer weten op te pakken en mijn oude energie heb ik weer terug. En met mij ook mijn echtgenoot en andere twee kinderen. Volgend lichtpunt zijn mijn kleinkinderen!”

Persbericht, Voorburg 24 januari

Vandaag, op 24 januari 2014 is de verdachte van de moord op Hester van Nierop aangehouden en gedeporteerd van een gevangenis in Mississippi in de Verenigde Staten, naar de gevangenis in Chihuahua, Mexico. De Mexicaanse politie herkende de verdachte aan specifieke lichamelijke kenmerken. Deze kenmerken komen volledig overeen met het profiel van de dader. De verdachte, Roberto Flores, zal in Mexico worden berecht voor de moord op Hester, 15 jaar geleden gepleegd op 19 september 1998, in Ciudad Juárez.

Stichting Hester is de Mexicaanse overheid dankbaar voor haar inzet en ziet dit als een goede stap naar gerechtigheid waar de stichting Hester al jaren lang voor strijdt. Deze strijd voor gerechtigheid wordt voortgezet, ook na deze aanhouding.

Doelstelling stichting Hester
De stichting Hester is in 2005 opgericht door Arsène van Nierop, de moeder van Hester, na de moord op Hester en wil geweld tegen vrouwen in Ciudad Juárez voorkomen. Dit doet zij door het vrouwencentrum Casa Amiga in Ciudad Juárez financieel te ondersteunen bij het bieden van psychische, juridische, educatieve en maatschappelijke hulp aan Mexicaanse vrouwen en het preventief geven van voorlichting hoe geweld te voorkomen. In Nederland en Europa informeert stichting Hester overheid en media over de wantoestanden in Ciudad Juárez.

Achtergrondinformatie
In september 1998 werd de Nederlandse Hester van Nierop (28), die via Mexico op weg was naar de VS om daar een stageplaats te zoeken, dood aangetroffen in haar hotelkamer in Ciudad Juárez. Ze bleek te zijn verkracht en vermoord

Al jarenlang worden in de Mexicaanse grensstad Ciudad Juárez honderden vrouwen verkracht en vermoord. Oorzaken van deze vrijwel dagelijks terugkerende schokkende gebeurtenissen zijn o.a. dat deze stad de grootste doorvoerhaven van drugs naar de VS is en dat veel vrouwen uit het hele land er naar toe komen om te werken in de assemblagefabrieken. Zij zijn een gemakkelijke prooi in deze stad waar de corruptie welig tiert. Het Latijns-Amerikaanse machismo versterkt deze oorzaken.

De overheid schiet ernstig tekort door een falend rechtssysteem. Daders worden niet of nauwelijks gevonden of veroordeeld. De politie beschermt slechts de rijken en laat de armen aan hun lot over. Onderzoeken naar vermeende moordenaars vinden nauwelijks plaats. De straffeloosheid is enorm.

Arsène van Nierop’s boek ´Noodkreet uit Juárez´ verscheen in 2008. In mei 2014 komt het in het Spaans uit in Mexico. 

Dit interview is één van de zes verhalen over ouders van vermoorde kinderen. Lees hier de overige verhalen.