Yuki vult zijn tijd met leegte

Lezen // Debuut Yuki Kempees Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn. Prometheus, 212 blz. € 17,95 2

‘Over het leven van Yuki zou een boek geschreven moeten worden, een heel cliché liefdesverhaal of zo’, zegt beste vriend Jasper tegen het einde van Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn over Yuki, het alter ego van de schrijver. Inderdaad komt dit debuut dichter in de buurt van een cliché liefdesromannetje dan van literatuur. Dat blijkt al als je op bladzijde 17 deze zin leest: ‘Roos zag er allesbehalve Rooskleurig uit.’ Waarmee de schrijver inderdaad een grapje probeert te maken.

Yuki is een mooie Amsterdamse jongen van 25, die zijn dagen vult met leegte, of nou ja: hij hangt rond op drugsovergoten feestjes en ligt in bed met mooie meisjes, die hij even gemakkelijk oppikt als weer bij het vuilnis zet. Zó’n eikel is hij zelfs, dat hij zich in bed met twee vrouwen vergelijkt met een ‘stapelvluchteling’ – zijn draai aan het woord bootvluchtelingen, die de oceaan oversteken terwijl ze ‘weten dat het bijna onmogelijk is en dat de kans dat ze het overleven niet groot is’. Zo dobbert ook Yuki rond, door een ‘oceaan van vrouwen’, op zoek naar ‘nieuw geluk’. Zo’n pathetische en ook enigszins immorele vergelijking maakt Yuki niet bepaald sympathiek. Dat breekt het boek op, vooral omdat er een clichéverhaaltje opduikt over een onverwerkte zelfmoord van een vriend, wat Yuki nog altijd dwarszit: het is de reden voor zijn vlucht in het lege leven. Zo’n verhaallijn lijkt ervoor bedoeld om diepte te geven aan een oppervlakkige hoofdpersoon. Maar omdat die verhaallijn precies zo wordt uitgewerkt als je al verwachtte, wordt het er alleen maar oninteressanter van. Goed: Cirkels zijn alleen mooi... heeft weinig pretenties en leest ook heus lekker weg, maar hebben we zo’n verhaal niet al vaak genoeg gelezen, en beter? Is dit alles wat deze debutant te bieden heeft?

    • Thomas de Veen