Opinie

    • Laura Wismans

Ze snapt de OV-chipkaart niet

Technologie Laura Wismans

Er dreigt een kloof te ontstaan tussen mensen die wel en mensen die niet handig zijn met de computer. Hoe erg is dat?

Gehoord tijdens een borrel: „Ik geef de foto’s wel op een usb-stick aan iemand van jullie. Via internet vind ik niet handig.”

Op de fiets naar het station: „Ik heb geen ov-chipkaart. Dat snap ik allemaal niet.”

In een Whatsapp-groep: ‘Waarom schrijf je alle namen in hoofdletters? Het lijkt wel of je schreeuwt’. ‘Dat doet m’n telefoon vanzelf, jullie staan met hoofdletters in het adresboek’.

Quizvraag. Wie zei dit? A: een vriendin, B: een onlangs gepensioneerde tante, of C: opa?

Het juiste antwoord is... A.

Die vriendin is eind 20. Hoogopgeleid, maar niet zo handig met computers, telefoons en chipkaarten. Ze heeft wel een tablet, en die gebruikt ze graag, maar ze weet niet goed hoe ze een leuke foto van haar en mij die daarop staat naar mij moet mailen. Ze heeft de e-mailapp op dat ding nooit ingesteld.

Van mijn onlangs gepensioneerde tante krijg ik ook vragen. Over of ze de e-books die in de gedeelde map in de Dropbox staan wel op de juiste manier op haar e-reader heeft gezet. Ze mailde hoe ze het had gedaan. Ik mailde terug dat ze dat goed had gedaan. Diezelfde tante heeft een Macbook gekocht en leert in een klasje in een Apple-winkel hoe hij werkt.

Ondertussen maakt de Nationale Ombudsman zich zorgen: er dreigt een kloof te ontstaan tussen mensen die wel en mensen die niet handig zijn met de computer, schreef hij deze week in zijn jaarverslag. De niet-handigen raken steeds verder van de overheid af.

Ik hoor meestal een beetje lacherig mijn vriendin aan. Maar het is natuurlijk helemaal niet grappig. Het probleem dat de Ombudsman signaleert gaat namelijk veel verder dan slechter contact met de overheid.

Als je nu al niet weet hoe je iets basaals kunt doen als een foto van je telefoon naar iemand mailen, hoe moet dat dan de komende decennia? Met smartwatches en Google Glass op komst? Met zelfrijdende auto's die over een jaar of 20 normaal schijnen zijn, als we vergaderen met een virtualrealitybril op?

Of eigenlijk, hoe moet het verder als je er nu al niet zo in geïnteresseerd bent? Want als die vriendin er de tijd voor zou nemen, dan kan ze het makkelijk.

De technologische kloof wordt in een rap tempo groter. Waar de radio en telefoon veertig jaar lang als vernuftige technologie gezien werden, is een externe harde schijf na een paar jaar handig te zijn geweest met de komst van de cloud alweer achterhaald.

Het heeft niet eens zo veel met leeftijd te maken. Mijn tante gaat met enthousiasme technologie tegemoet. Peuters weten al hoe een tablet werkt. Maar die vriendin vindt het genoeg om alleen vanaf haar computer te e-mailen. Vanuit een browser die al bij levering op dat ding stond.

Nu is de kloof nog met een klein sprongetje, een beetje moeite, te overbruggen. Maar kunnen mensen die nieuwe snufjes en apparaten weinig interessant vinden over tien jaar nog wel meekomen, in hun vriendengroep en op de werkvloer? Of wordt er dan meewarig naar ze gekeken zoals je nu doet als je bejaarden met internet ziet stoeien – ach, bij hen gaat het nu eenmaal wat langzamer.

    • Laura Wismans