Nieuws over Telegraaf leest u als eerste in...

Met het jaarverslag van de Telegraaf Media Groep (TMG) is het net als met de krant van wakker Nederland. Je weet wat je krijgt, maar er staan altijd wat verrassingen in. Maar o, die verschillen. Tegenover ‘Nederland was TOP’ boven een foto van een wuivende president Obama deze week voorop De Telegraaf staat het TMG-jaarverslag. Dat wemelt van frases in geheim taal en niets-aan-de-hand-het-gaat-hier-fantastisch managersjargon.

Neem dit zinnetje in het verslag van de raad van commissarissen. „Het huidige beloningsbeleid van de raad van bestuur is aan de orde gesteld in verband met de zoekopdracht van de invulling van de vacature van CEO.” Een CEO is, in rond Nederlands, de baas van de tent.

Kijk, dat zou de krant nooit doen. Zo’n zinnetje roept maar vragen op. ‘Aan de orde gesteld’? Hoe, wat, waar, wanneer en waarom zetten ze niet gewoon een advertentie tussen de commerciële personeelsadvertenties op zaterdag?

De woorden ‘aan de orde gesteld’ lees ik als: na het geforceerde vertrek van Herman van Campenhout begin 2013 zijn we erachter gekomen dat we niet genoeg betalen. Daarom moesten we het contract met interim-manager Cees van Steijn al tweemaal verlengen. Zelf merken de commissarissen verbaasd op: het vinden van een opvolger „verloopt minder snel dan verwacht”.

Dus: reken maar dat de opvolger straks meer krijgt dan de 604.104 euro salaris (plus maximaal twee maanden bonus) voor Van Campenhout in zijn laatste volledige jaar (2012).

En ja hoor, de aandeelhoudersvergadering op 24 april praat over een beter beloningsbeleid. TMG wil een bonus voor langlopend succes invoeren. Die had het concern niet, anderen wel. Zo stijgen beloningen altijd weer: het haasje-over effect. Of zoals headhunters zeggen: baasje over.

Zou geld de enige reden zijn dat het niet vlot met die nieuwe topman? Nee. TMG lijdt onder alle plagen van de ‘oude’ media (van concurrentie van tv tot Netflix, van trouweloze lezers tot stakende adverteerders). Maar met ijzersterke merken (De Telegraaf, Sky Radio, Metro, Privé) met 524 miljoen euro omzet en 2.459 voltijdbanen is de baas van TMG natuurlijk een grote meneer.

Nee, er is meer. Dat lees je in het jaarverslag, niet op de voorpagina, maar helemaal achterin. In het verslag van het bestuur van de stichting die een groot pakket aandelen mét stemrecht beheert. Die bestuurders hebben de sleutel naar de macht.

Een paar onderwerpen uit het verslag van dit stichtingsbestuur. Op de aandeelhoudersvergadering vorig jaar van TMG kwam „direct het vertrek van de heer Van Campenhout aan de orde. De voorzitter gaf aan (...) het vertrek niet te begrijpen en stelde de vraag welke problemen met dit vertrek zijn opgelost.” De krant zou zeggen: de voorzitter ging er met gestrekt been in.

De commissarissen moeten, aldus nog steeds het stichtingsbestuur, bij hun volgende vacature dringend op zoek naar een „specialist op het gebeid van digitale en mobiele nieuwsmedia”.De krant zou schrijven: gele kaart voor de commissarissen. En jawel, twee zittende commissarissen treden nu opeens af, twee nieuwe vrouwen met uitgeefexpertise én kennis van fusies en overnames komen als commissaris aan boord.

Nog eentje: een bestuursdelegatie heeft vorig jaar met belegger Van Puijenbroek over „de onderlinge relaties tussen de aandeelhouders” gesproken. In het jaarverslag lees je het niet, maar sommige aandeelhouders voerden een rechtzaak tegen andere aandeelhouders.

Wat zou De Telegraaf koppen? KRANT VERSCHEURD!

Het stichtingsbestuur zegt het zoals het is. Het bestuur is niet kritisch. Het is niet boos. Zij zijn de woede al lang voorbij. De krant kan trots zijn op zo’n aandeelhouder.

Wakker Nederland: het oproer kraait.