‘Het leeftijdsverschil maakte wél uit’

„Ik logeerde bij haar ouders in Istanbul en zij nam mij mee op sleeptouw door de stad. Haar familie is alevitisch en ik was geïnteresseerd in de alevitische cultuur. Het is de open, tolerante kant van de islam. Semra was niet alleen een leuke, spontane meid, ik voelde ook een zielsverwantschap met haar. We deelden iets wat natuurlijk was, wat nooit geforceerd aanvoelde.

„Ik zocht haar nog een aantal keer op en toen besloten we te kijken hoe het zou gaan als ze bij mij in Nederland zou komen wonen. Aanvankelijk leek het goed te gaan, ze stortte zich er dapper in: leerde de taal, ging studeren. We deden samen veel leuke dingen. De beste herinneringen bewaar ik aan onze reizen. Maar ik denk toch dat ze last heeft gehad van een vertraagde cultuurshock. In Nederland kwam ze terecht in een extreem individualistische maatschappij, waar ze geen familie en geen vrienden had. En ze was nog zo jong. Ze is uiteindelijk in een behoorlijke depressie terechtgekomen.

„Ik ben veel ouder dan zij en in het begin dacht ik dat dat niets uitmaakte, maar daarin heb ik me vergist. Ik zat in een heel andere levensfase dan zij. Zij stond aan het begin van haar leven en moest nog van alles ontdekken. En op een gegeven moment zag ze het tussen ons niet meer zitten. Dat was niet leuk voor mij, nee. Maar ik was gelukkig wel in staat op een dieper niveau naar haar te kijken. Voor mij was onze zielsverwantschap het allerbelangrijkste. Het doet pijn als je relatie na negen jaar wordt verbroken, maar het is pas echt erg als een kostbare vriendschap ook overboord gaat.

„Sinds we uit elkaar zijn, is ons contact alleen maar beter geworden. Semra staat nu veel steviger in het leven. We willen graag weer een keer samen op reis. Ik reis regelmatig naar Iran, een prachtig land, en ze heeft al gezegd dat ze een keer mee wil.”

Renate van der Zee